๕. เวทนาสูตร เล่ม ๑๖

สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล จกฺขุสมฺผสฺสชาเวทนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... โสตสมฺผสฺสชาเวทนา ฯเปฯ ฆานสมฺผสฺสชาเวทนา ... ชิวฺหาสมฺผสฺสชาเวทนา ... กายสมฺผสฺสชาเวทนา ... มโนสมฺผสฺสชาเวทนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... ฯ

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี

เขตพระนครสาวัตถี ... พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า ดูกรราหุลเธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน

เวทนาที่เกิดแต่จักขุสัมผัส ... เวทนาที่เกิดแต่โสตสัมผัส ... เวทนาที่เกิดแต่ฆานสัมผัส ... เวทนาที่เกิดแต่ชิวหาสัมผัส ...เวทนาที่เกิดแต่กายสัมผัส ... เวทนาที่เกิดแต่มโนสัมผัส เที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯ

ท่านพระราหุลกราบทูลว่า ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า ... ฯ

เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก จกฺขุสมฺผสฺสชาเวทนายปิฟ นิพฺพินฺทติ โสตสมฺผสฺสชาเวทนายปิ นิพฺพินฺทติ ฆานสมฺผสฺสชาเวทนายปิ นิพฺพินฺทติ ชิวฺหาสมฺผสฺสชาเวทนายปิ นิพฺพินฺทติ กายสมฺผสฺสชาเวทนายปิ นิพฺพินฺทติ มโนสมฺผสฺสชาเวทนายปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ ฯ ปญฺจมํ ฯ

ดูกรราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับ เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่จักขุสัมผัส ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่โสตสัมผัสย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่ฆานสัมผัส ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่ชิวหาสัมผัส ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่กายสัมผัส ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนาที่เกิดแต่มโนสัมผัส เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด ฯลฯ ฯ

จบสูตรที่ ๕