๘. มหากัจจานสูตร เล่ม ๒๕

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระมหากัจจานะนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง มีกายคตาสติที่ตั้งมั่นภายในตนอยู่ในที่ไม่ไกลจากพระผู้มีพระภาคพระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นท่านพระมหากัจจานะผู้กำลังนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง มีกายคตาสติที่ตั้งมั่นภายในตนอยู่ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งอุทานนี้ ในเวลานั้นว่า

พุทธอุทาน

ผู้ใดพึงเข้าไปตั้งกายคตาสติไว้ในกาลทุกเมื่อว่า

“ถ้าในอดีต กรรมกิเลสไม่พึงมีแก่เรา

ในปัจจุบัน อัตภาพนี้ก็ไม่พึงมีแก่เรา

ในอัตภาพนี้ กรรมกิเลสจักไม่มีแก่เรา

ในอนาคต วิปากวัฏก็จักไม่มีแก่เรา”

ผู้นั้นมีปกติอยู่ด้วยอนุปุพพวิหารในกาลทั้ง ๓ นั้น

พึงข้ามพ้นตัณหาที่ชื่อวิสัตติกาได้

โดยเวลาที่อริยมรรคเกิดขึ้นนั่นแล

กัจจานสูตรที่ ๘ จบ