๑. ภัททิยสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๕

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อายุสังขาโรสสัชชนสูตร ๒. สัตตชฏิลสูตร

๓. ปัจจเวกขณสูตร ๔. ปฐมนานาติตถิยสูตร

๕. ทุติยนานาติตถิยสูตร ๖. ตติยนานาติตถิยสูตร

๗. สุภูติสูตร ๘. คณิกาสูตร

๙. อุปาติธาวันติสูตร ๑๐. อุปปัชชันติสูตร

๗. จูฬวรรค

๑. ปฐมลกุณฑกภัททิยสูตร

ว่าด้วยผู้ข้ามพ้นโอฆะได้

{๑๔๗} [๖๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระสารีบุตรได้ชี้แจงท่านพระลกุณฑกภัททิยะให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถามากมายหลายวิธีครั้งนั้นแล จิตของท่านพระลกุณฑกภัททิยะผู้อันท่านพระสารีบุตร ชี้แจงให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถามากมาย หลายวิธีอยู่ ได้หลุดพ้นจากอาสวะแล้วเพราะไม่ถือมั่นพระผู้มีพระภาคเจ้าก็ทรงเห็นท่านพระลกุณฑกภัททิยะผู้อันท่าน พระสารีบุตรชี้แจงให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วย

๗. จูฬวรรค ๒. ทุติยลกุณฑกภัททิยสูตร

ธรรมีกถาอยู่อย่างนั้น จนจิตของท่านพระลกุณฑกภัททิยะหลุดพ้นจากอาสวะเพราะไม่ถือมั่น

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

บุคคลผู้ละสังโยชน์ทั้งเบื้องต่ำเบื้องสูงได้เด็ดขาดแล้ว

ไม่ยึดมั่นว่านี้เป็นตัวเรา นี้เป็นสมบัติของเรา พ้นได้

เด็ดขาดอย่างนี้แล้ว ชื่อว่าข้ามพ้นโอฆะ ๔ ที่ตนยังไม่

เคยข้ามเพื่อไม่เกิดอีกต่อไม่ได้แล้ว

๒. ทุติยลกุณฑกภัททิยสูตร

ว่าด้วยความสิ้นสุดวัฎฎทุกข์

{๑๔๘} [๖๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระสารีบุตรเข้าใจว่าท่านพระลกุณฑกภัททิยะยังเป็นพระเสขบุคคลอยู่ จึงชี้แจง ให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถามากมายหลายวิธีพระผู้มีพระภาคเจ้าก็ทรงเห็นท่านพระสารีบุตรเข้าใจว่าท่านพระลกุณทกภัททิยะยังเป็นพระเสขบุคคลอยู่ จึงชี้แจงให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถาอยู่อย่างนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า