ห้ามบวชโจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง เล่ม ๔

ลำดับนั้น พระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชได้เสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วประทับนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ประทับนั่งแล้วได้กราบทูลขอประทานพรต่อพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “พระพุทธเจ้าข้า พระเจ้าแผ่นดินทั้งหลายที่ไม่มีศรัทธาไม่ทรงเลื่อมใสก็มีอยู่ พระเจ้าแผ่นดินเหล่านั้นจะพึง เบียดเบียนภิกษุทั้งหลายแม้ด้วยกรณีเพียงเล็กน้อย หม่อมฉันขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้เป็นเจ้าทั้งหลายไม่บวชให้ราชภัฏ”ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงชี้แจงพระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชให้ทรงเห็นแจ้ง ให้ทรงสมาทาน ให้ทรงอาจหาญ ให้ทรงร่าเริง ด้วยธรรมีกถา ครั้นท้าวเธออันพระผู้มีพระภาคเจ้าให้ทรงเห็นแจ้ง ให้ทรงสมาทาน ให้ทรงอาจหาญ ให้ทรงร่าเริงด้วยธรรมีกถาแล้วเสด็จลุกจากพระที่นั่ง ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงทำประทักษิณแล้วเสด็จกลับ

ทรงห้ามบวชราชภัฏ

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทำธรรมีกถาในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วรับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ราชภัฏ ภิกษุไม่พึงให้บวช รูปใดให้บวช ต้องอาบัติทุกกฏ”

๒๘. อังคุลิมาลโจรวัตถุ

ว่าด้วยเรื่องโจรองคุลิมาลบวช

{๑๐๓} [๙๑] ก็โดยสมัยนั้นแล โจรองคุลิมาลบวชในสำนักภิกษุ ชาวบ้านเห็นแล้วพากันหวาดเสียวบ้าง ตกใจบ้าง หนีไปบ้าง เดินเลี่ยงไปบ้าง เมินหน้าหนีบ้าง ปิดประตูเสียบ้าง ชาวบ้านจึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนา

ว่า “ไฉนพระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรจึงได้บวชให้โจรที่ขึ้นชื่อโด่งดังเล่า” ภิกษุทั้งหลายได้ยินชาวบ้านเหล่านั้น เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาอยู่ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงห้ามบวชโจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง

พระผู้มีพระภาคเจ้า รับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง ภิกษุไม่พึงให้บวช รูปใดให้บวช ต้องอาบัติทุกกฏ”

๒๙. การเภทกโจรวัตถุ

ว่าด้วยเรื่องโจรแหกคุกหนีบวช

{๑๐๔} [๙๒] ก็โดยสมัยนั้นแล พระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชได้ทรงมีพระบรมราชานุญาตไว้ว่า “กุลบุตรเหล่าใดบวชในสำนักพระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตร กุลบุตรเหล่านั้นใครจะทำอะไรไม่ได้ เพราะธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว กุลบุตรเหล่านั้นจงประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อทำที่สุดทุกข์โดยชอบเถิด”สมัยต่อมา บุรุษคนหนึ่งทำโจรกรรมแล้วถูกเจ้าหน้าที่จองจำไว้ในคุก เขาแหกคุกแล้วหนีไปบวชในสำนักภิกษุ คนทั้งหลายพบเห็นเข้าจึงกล่าว อย่างนี้ว่า “ภิกษุรูปนี้คือโจรแหกคุกคนนั้น ถ้ากระไร พวกเราจงนำตัวมันไป”

คนบางพวกพูดทัดทานอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายอย่าได้พูดเช่นนี้ พระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชได้มีพระบรมราชานุญาตไว้ว่า ‘กุลบุตรเหล่าใดบวชในสำนักพระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตร กุลบุตรเหล่านั้น