หัวข้อประจำขันธกะ เล่ม ๗

หัวข้อประจำขันธกะ

{๔๑๓} เรื่องพระพุทธเจ้าประทับที่อนุปิยนิคม ๑ เรื่อง ศากยกุมารผู้มีชื่อเสียง ๑ เรื่องพระอนุรุทธะสุขุมาลชาติ ไม่ปรารถนาจะทรงผนวช ๑ เรื่องไถ หว่าน ไขนํ้า ถอนหญ้า เกี่ยวข้าว ขนข้าว ตั้งลอม นวดข้าว สงฟาง โปรยข้าวลีบ ขนขึ้นฉาง ๑เรื่องการงานไม่สิ้นสุด มารดา บิดา ปู่ ย่า ตา ยายตาย ไปหมด เรื่องพระภัททิยะ พระอนุรทธะ พระอานนท์ พระภัคคุ พระกิมพิละสำคัญพระองค์ว่าเป็นศากยะ ๑

เรื่องพระพุทธเจ้าประทับที่พระนครโกสัมพี ๑ เรื่อง พระเทวทัตเสื่อมจากฤทธิ์ ๑ เรื่องกักกุธโกฬิยบุตร ถึงแก่กรม ๑ เรื่องประกาศพระเทวทัต ๑ เรื่องปลง พระชนม์พระชนก ๑ เรื่องส่งบุรุษไป ๑ เรื่องกลิ้งศิลา ๑ เรื่องปล่อยช้างนาฬาศิรี ๑เรื่องอำนาจประโยชน์ ๓ ประการ ๑ เรื่องวัตถุ ๕ ประการ เรื่องทำลายสงฆ์มีโทษหนัก ๑ เรื่อง พระเทวทัตทำลายสงฆ์ ๑ เรื่องให้ภิกษุผู้ประพฤติตาม ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แสดงอาบัติถุลลัจจัย ๑ เรื่องคุณสมบัติ ๘ ประการ ๓ เรื่อง ๑ เรื่องอสัทธรรม ๓ ประการ ๑ เรื่องสังฆราชี ๑ เรื่องสังฆเภท ๑

จบ สังฆเภทขันธกะ

๘. วัตตขันธกะ

๑. อาคันตุกวัตตกถา

ว่าด้วยเรื่องวัตรสำหรับภิกษุอาคันตุกะ

{๔๑๔} [๓๕๖] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล พวกภิกษุอาคันตุกะสวมรองเท้าเข้าอารามบ้าง กั้นร่มเข้าอารามบ้าง คลุม ศีรษะเข้าอารามบ้าง พาดจีวรไว้บนศีรษะเข้าอารามบ้าง ล้างเท้าด้วยนํ้าฉัน บ้าง ไม่กราบไหว้ภิกษุเจ้าถิ่นผู้แก่พรรษากว่าบ้าง ไม่ถามถึงเสนาสนะบ้าง

มีภิกษุอาคันตุกะรูปหนึ่งถอดลิ่มแล้วผลักบานประตูผลุนผลันเข้าไปยัง วิหารที่ไม่มีใครอยู่ งูตกจากบนกรอบประตูลงมาที่คอของเธอ เธอกลัวส่ง เสียงร้องขึ้น ภิกษุทั้งหลายรีบเข้าไปถามเธอว่า “ท่านส่งเสียงร้องทำไม” เธอจึงบอกเรื่องนั้นแก่ภิกษุทั้งหลาย บรรดาภิกษุผู้มักน้อย ... ต่างพากัน เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนพวกภิกษุอาคันตุกะจึงได้สวมรองเท้า เข้าอารามบ้าง กั้นร่มเข้าอารามบ้าง คลุมศีรษะเข้าอารามบ้าง พาดจีวร ไว้บนศีรษะเข้าอารามบ้าง ล้างเท้าด้วยนํ้าฉันบ้าง ไม่กราบไหว้ภิกษุเจ้าถิ่น ผู้แก่พรรษากว่าบ้าง ไม่ถามถึงเสนาสนะบ้างเล่า” แล้วกราบทูลเรื่องนั้น แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสอบถามว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทราบ มาว่าพวกภิกษุอาคันตุกะสวมรองเท้าเข้าอารามบ้าง กั้นร่มเข้าอารามบ้าง