ผู้ทำลายสงฆ์ต้องเกิดในอบาย เล่ม ๗

ผู้ทำลายสงฆ์ต้องเกิดในอบาย

{๔๑๑} [๓๕๕] ท่านพระอุบาลีทูลถามว่า “มีไหม พระพุทธเจ้าข้า ที่ภิกษุ ผู้ทำลายสงฆ์ต้องเกิดในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มีใคร ช่วยเหลือได้”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “มี อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ต้องเกิด ในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มีใครช่วยเหลือได้”

“อนึ่ง มีไหมพระพุทธเจ้าข้า ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ไม่ต้องเกิดในอบาย ไม่ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป พอช่วยเหลือได้”

“มี อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ไม่ต้องเกิดในอบาย ไม่ตกนรกหมกไหม้ อยู่ชั่วกัป พอช่วยเหลือได้”

“พระพุทธเจ้าข้า ก็ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ต้องเกิดในอบาย ตกนรก หมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มีใครช่วยเหลือได้ เป็นไฉน”

“ดูก่อนอุบาลี ภิกษุในธรรมวินัยนี้แสดงสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม มีความเห็นในความแตกกัน ว่าไม่เป็นธรรม อำพรางความเห็น อำพรางความถูกใจ อำพรางความ ชอบใจ อำพรางความจริง ประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นสัตถุศาสน์ ท่านทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลต้องเกิดในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มี ใครช่วยเหลือได้ข้ออื่นยังมีอยู่อีก อุบาลี ภิกษุแสดงสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม มีความเห็นในความแตก กันว่าเป็นธรรม อำพรางความเห็น อำพรางความถูกใจ อำพรางความ ชอบใจ อำพรางความจริง ประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นสัตถุศาสน์ ท่านทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ ดูก่อนอุบาลี

ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลต้องเกิดในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มี ใครช่วยเหลือได้

ข้ออื่นยังมีอยู่อีก อุบาลี ภิกษุแสดงสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม มี ความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม มีความสงสัยในความแตกกัน อำพรางความเห็น อำพรางความถูกใจ อำพรางความชอบใจ อำพรางความ จริง ประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นสัตถุศาสน์ ท่าน ทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ แม้นี้แลต้องเกิดในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มีใครช่วยเหลือได้ข้ออื่นยังมีอยู่อีก อุบาลี ภิกษุแสดงสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม มี ความเห็นในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมนั้นว่าเป็นธรรม มีความเห็นในความแตกกัน ว่าไม่เป็นธรรม ...

... มีความเห็นในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมนั้นว่าเป็นธรรม มีความสงสัยใน ความแตกกัน ...

... มีความสงสัยในสิ่งที่ใม่เป็นธรรมนั้น มีความเห็นในความแตกกัน ว่าไม่เป็นธรรม ...

... มีความสงสัยในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมนั้น มีความเห็นในความแตกกัน ว่าเป็นธรรม ...

... มีความสงสัยในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมนั้น มีความสงสัยในความแตก กัน อำพรางความเห็น อำพรางความถูกใจ อำพรางความชอบใจ อำพราง ความจริง ย่อมประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็น สัตถุศาสน์ ท่านทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้, ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลต้องเกิดในอบาย ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มี ใครช่วยเหลือได้ข้ออื่นยังมีอยู่อีก อุบาลี ภิกษุแสดงสิ่งที่เป็นธรรมว่าไม่เป็นธรรม ...

แสดงสิ่งที่ไม่เป็นวินัยว่าเป็นวินัย

แสดงสิ่งที่เป็นวินัยว่าไม่เป็นวินัย

แสดงสิ่งที่ตถาคตมิได้ภาษิตไว้ มิได้กล่าวไว้ว่า ‘พระตถาคตทรง ภาษิตไว้ ตรัสไว้’แสดงสิ่งที่ตถาคตภาษิตไว้ กล่าวไว้ว่า ‘พระตถาคตมิได้ภาษิตไว้ มิได้ ตรัสไว้’แสดงมารยาทที่ตถาคตมิได้ประพฤติมาว่า ‘พระตถาคตทรงประพฤติ มาแล้ว’แสดงมารยาทที่ตถาคตประพฤติมาแล้วว่า ‘พระตถาคตมิได้ทรง ประพฤติมา’แสดงสิ่งที่ตถาคตมิได้บัญญัติไว้ว่า ‘พระตถาคตทรงบัญญัติไว้แล้ว’

แสดงสิ่งที่ตถาคตบัญญัติไว้ว่า ‘พระตถาคตมิได้ทรงบัญญัติไว้’

แสดงสิ่งที่มิใช่อาบัติว่าเป็นอาบัติ

แสดงอาบัติว่าเป็นสิ่งที่ไม่ใช่อาบัติ

แสดงอาบัติเบาว่าเป็นอาบัติหนัก

แสดงอาบัติหนักว่าเป็นอาบัติเบา

แสดงอาบัติมีส่วนเหลือว่าเป็นอาบัติไม่มีส่วนเหลือ

แสดงอาบัติไม่มีส่วนเหลือว่าเป็นอาบัติมีส่วนเหลือ

แสดงอาบัติชั่วหยาบว่าเป็นอาบัติไม่ชั่วหยาบ

แสดงอาบัติไม่ชั่วหยาบว่าเป็นอาบัติชั่วหยาบ

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม

มีความเห็นในความแตกกันว่าไม่เป็นธรรม

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม

มีความเห็นในความแตกกันว่าเป็นธรรม

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าไม่เป็นธรรม

มีความสงสัยในความแตกกัน

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าเป็นธรรม

มีความเห็นในความแตกกันว่าไม่เป็นธรรม

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าเป็นธรรม

มีความสงสัยในความแตกกัน

มีความสงสัยในสิ่งที่เป็นธรรมนั้น

มีความเห็นในความแตกกันว่าไม่เป็นธรรม

มีความสงสัยในสิ่งที่เป็นธรรมนั้น

มีความเห็นในความแตกกันว่าเป็นธรรม

มีความสงสัยในสิ่งที่เป็นธรรมนั้น

มีความสงสัยในความแตกกัน

อำพรางความเห็น อำพรางความถูกใจ อำพรางความชอบใจ อำพราง ความจริง ย่อมประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็น สัตถุศาสน์ ท่านทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลต้องเกิดในอบาย ตกนรก หมกไหม้อยู่ชั่วกัป ไม่มีใครช่วยเหลือได้”

ผู้ทำลายสงฆ์ไม่ต้องเกิดในอบาย

{๔๑๒} ท่านพระอุบาลีทูลถามว่า “พระพุทธเจ้าข้า ก็ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ไม่ ต้องเกิดในอบาย ไม่ตกนรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป พอช่วยเหลือได้ เป็นไฉน”พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนอุบาลี ภิกษุในธรรมวินัยนี้แสดง สิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่าเป็นธรรม มีความเห็นในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมนั้นว่าเป็น

ธรรม มีความเห็นในความแตกกันว่าเป็นธรรม ไม่อำพรางความเห็น ไม่ อำพรางความถูกใจ ไม่อำพรางความชอบใจ ไม่อำพรางความจริง ประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นสัตถุศาสน์ ท่าน ทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลไม่ต้องเกิดในอบาย ไม่ตก นรกหมกไหม้อยู่ชั่วกัป พอช่วยเหลือได้

ข้ออื่นยังมีอยู่อีก อุบาลี ภิกษุย่อมแสดงสิ่งที่เป็นธรรมว่าไม่เป็นธรรม …

ย่อมแสดงอาบัติชั่วหยาบว่าเป็นอาบัติไม่ชั่วหยาบ

มีความเห็นในสิ่งที่เป็นธรรมนั้นว่าเป็นธรรม

มีความเห็นในความแตกกันว่าเป็นธรรม

ไม่อำพรางความเห็น ไม่อำพรางความถูกใจ ไม่อำพรางความชอบใจ ไม่อำพรางความจริง ย่อมประกาศให้จับสลากว่า ‘นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นสัตถุศาสน์ ท่านทั้งหลายจงจับสลากนี้ จงชอบใจสลากนี้’ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แม้นี้แลไม่ต้องเกิดในอบาย ไม่ตกนรก หมกไหม้อยู่ชั่วกัป พอช่วยเหลือได้"

จบ ตติยภาณวาร

จบ สังฆเภทขันธกะที่ ๗

หัวข้อประจำขันธกะ

{๔๑๓} เรื่องพระพุทธเจ้าประทับที่อนุปิยนิคม ๑ เรื่อง ศากยกุมารผู้มีชื่อเสียง ๑ เรื่องพระอนุรุทธะสุขุมาลชาติ ไม่ปรารถนาจะทรงผนวช ๑ เรื่องไถ หว่าน ไขนํ้า ถอนหญ้า เกี่ยวข้าว ขนข้าว ตั้งลอม นวดข้าว สงฟาง โปรยข้าวลีบ ขนขึ้นฉาง ๑เรื่องการงานไม่สิ้นสุด มารดา บิดา ปู่ ย่า ตา ยายตาย ไปหมด เรื่องพระภัททิยะ พระอนุรทธะ พระอานนท์ พระภัคคุ พระกิมพิละสำคัญพระองค์ว่าเป็นศากยะ ๑

เรื่องพระพุทธเจ้าประทับที่พระนครโกสัมพี ๑ เรื่อง พระเทวทัตเสื่อมจากฤทธิ์ ๑ เรื่องกักกุธโกฬิยบุตร ถึงแก่กรม ๑ เรื่องประกาศพระเทวทัต ๑ เรื่องปลง พระชนม์พระชนก ๑ เรื่องส่งบุรุษไป ๑ เรื่องกลิ้งศิลา ๑ เรื่องปล่อยช้างนาฬาศิรี ๑เรื่องอำนาจประโยชน์ ๓ ประการ ๑ เรื่องวัตถุ ๕ ประการ เรื่องทำลายสงฆ์มีโทษหนัก ๑ เรื่อง พระเทวทัตทำลายสงฆ์ ๑ เรื่องให้ภิกษุผู้ประพฤติตาม ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์แสดงอาบัติถุลลัจจัย ๑ เรื่องคุณสมบัติ ๘ ประการ ๓ เรื่อง ๑ เรื่องอสัทธรรม ๓ ประการ ๑ เรื่องสังฆราชี ๑ เรื่องสังฆเภท ๑

จบ สังฆเภทขันธกะ