พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · อุปาทินนัตติกะ
นิสสยวาร เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๗ ในอุปาทินนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
นิสฺสยวาโร
นิสสยวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน อุปาทินนัตติกะ นิสสยวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
อุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ นิสฺสาย อุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา อุปาทินฺนุปาทานิยํ เอกํ ขนฺธํ นิสฺสาย ตโย ขนฺธา ตโย ขนฺเธ นิสฺสาย ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ ปจฺจยวาโรปิ นิสฺสยวาโรปิ สทิโส ฯ
นิสฺสยวาโร ฯ
อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๓ฯลฯ
ปัจจยวารก็ดี นิสสยวารก็ดี เหมือนกัน
นิสสยวาร จบ
จบ นิสสยวาร