พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · วิปากติกะ
สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในวิปากติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สมฺปยุตฺตวาโร
สัมปยุตตวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน วิปากติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
วิปากํ ธมฺมํ สมฺปยุตฺโต วิปาโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา วิปากํ เอกํ ขนฺธํ สมฺปยุตฺตา ตโย ขนฺธา ฯ
นเหตุยา ตีณิ ฯ
เหตุปจฺจยา นอธิปติยา ตีณิ ฯ
นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ ตีณิ ฯ
สมฺปยุตฺตวาโร นิฏฺฐิโต ฯ
วิปากธรรม สัมปยุตกับวิปากธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ สัมปยุตกับขันธ์ ๑ ที่เป็นวิบากขันธ์ เกิดขึ้นในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สัมปยุตตวาร จบ
จบ สัมปยุตตวาร