arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · วิปากติกะ

สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในวิปากติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

สมฺปยุตฺตวาโร

สัมปยุตตวาร

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน วิปากติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)

บาลี (สยามรัฐ)

วิปากํ ธมฺมํ สมฺปยุตฺโต วิปาโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา วิปากํ เอกํ ขนฺธํ สมฺปยุตฺตา ตโย ขนฺธา ฯ

นเหตุยา ตีณิ ฯ

เหตุปจฺจยา นอธิปติยา ตีณิ ฯ

นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ ตีณิ ฯ

สมฺปยุตฺตวาโร นิฏฺฐิโต ฯ

ฉบับหลวง

วิปากธรรม สัมปยุตกับวิปากธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ สัมปยุตกับขันธ์ ๑ ที่เป็นวิบากขันธ์ เกิดขึ้นในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓

สัมปยุตตวาร จบ

จบ สัมปยุตตวาร