พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน กุสลัตติกะ · ปัญหาวาร
ข้อ ๖๒๔ เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ลำดับ ๒๔/๒๔ ในปัญหาวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน กุสลัตติกะ ปัญหาวาร ข้อ ๖๒๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
กุสโล ธมฺโม กุสลสฺส ธมฺมสฺส อวิคตปจฺจเยน ปจฺจโย กุสโล เอโก ขนฺโธ ติณฺณนฺนํ ขนฺธานํ อวิคตปจฺจเยน ปจฺจโย ตโย ขนฺธา เอกสฺส ขนฺธสฺส อวิคตปจฺจเยน ปจฺจโย ฯ เทฺว ขนฺธา ทฺวินฺนํ ขนฺธานํ อวิคตปจฺจเยน ปจฺจโย ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ ยถา อตฺถิปจฺจยํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
ปญฺหาวารสฺส วิภงฺโค นิฏฺฐิโต ฯ
ปญฺหาวารสฺส อนุโลมคณนา
กุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรม โดยอวิคตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๓ โดยอวิคตปัจจัย ขันธ์ ๓ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๓ โดยอวิคตปัจจัย ขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒ โดยอวิคตปัจจัย
พึงให้พิสดารเหมือนอย่างอัตถิปัจจัย
ปัญหาวารวิภังค์ จบ
จบ ข้อ ๖๒๔