พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน กุสลัตติกะ · ปัญหาวาร
ข้อ ๕๘๗–๕๙๓ เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ลำดับ ๑๗/๒๔ ในปัญหาวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน กุสลัตติกะ ปัญหาวาร ข้อ ๕๘๗–๕๙๓ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๐ หน้า ๓๑๗–๓๑๘
ฌานปัจจัย
{๕๘๗} [๔๓๑] สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลโดยฌานปัจจัย คือ องค์ฌานเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยฌานปัจจัย (๑)
{๕๘๘} สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดย ฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยฌานปัจจัย (๒)
{๕๘๙} สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลและอัพยากฤต โดยฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยฌานปัจจัย (๓)
{๕๙๐} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลโดย ฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยฌานปัจจัย (๑)
{๕๙๑} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดย ฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยฌานปัจจัย (๒)
{๕๙๒} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลและ อัพยากฤตโดยฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยฌานปัจจัย (๓)
{๕๙๓} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยฌานปัจจัย คือ องค์ฌานที่เป็นอัพยากตวิบากและอัพยากตกิริยาเป็น ปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยฌานปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ องค์ฌานที่เป็นอัพยากตวิบากเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และ กฏัตตารูปทั้งหลายโดยฌานปัจจัย (๑)
มัคคปัจจัย
{๕๙๔} [๔๓๒] สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลโดยมัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยมัคคปัจจัย (๑)
{๕๙๕} สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดย มัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยมัคคปัจจัย (๒)
{๕๙๖} สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลและอัพยากฤต โดยมัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และ จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยมัคคปัจจัย (๓)
{๕๙๗} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลโดย มัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยมัคคปัจจัย (๑)
{๕๙๘} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตโดย มัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยมัคคปัจจัย (๒)
{๕๙๙} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลและ อัพยากฤตโดยมัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยมัคคปัจจัย (๓)
{๖๐๐} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยมัคคปัจจัย คือ องค์มรรคที่เป็นอัพยากตวิบากและอัพยากตกิริยาเป็น ปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยมัคคปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ องค์มรรคที่เป็นอัพยากตวิบากเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และกฏัตตารูปทั้งหลายโดยมัคคปัจจัย (๑)
จบ ข้อ ๕๘๗–๕๙๓