พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจยวิภังควาร
มัคคปัจจัย เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๘/๒๔ ในปัจจยวิภังควารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ ปัจจยวิภังควาร มัคคปัจจัย (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๐ หน้า ๑๘–๑๘
อันสัมปยุตด้วยชิวหาวิญญาณธาตุนั้นโดยอินทริยปัจจัย กายินทรีย์เป็นปัจจัยแก่กายวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยกายวิญญาณธาตุนั้นโดยอินทริยปัจจัย รูปชีวิตินทรีย์เป็นปัจจัยแก่กฏัตตารูปโดยอินทริยปัจจัยอินทรีย์ที่เป็นนามเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุตและรูปอันมี
สภาวธรรมอันสัมปยุตนั้นเป็นสมุฏฐานโดยอินทริยปัจจัย
{๑๘} [๑๗] ฌานปัจจัย คือ องค์ฌานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยฌานและรูปที่มีสภาวธรํรมอันสัมปยุตด้วยฌานนั้นเป็นสมุฏฐานโดยฌานปัจจัย
{๑๙} [๑๘] มัคคปัจจัย คือ องค์มรรคเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยมรรคและรูปที่มีสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมรรคนั้นเป็นสมุฏฐานโดยมัคคปัจจัย
{๒๐} [๑๙] สัมปยุตตปัจจัย คือ นามขันธ์ ๔ เป็นปัจจัยแก่กันและกันโดยสัมปยุตตปัจจัย
{๒๑} [๒๐] วิปปยุตตปัจจัย คือ รูปธรรมเป็นปัจจัยแก่นามธรรมโดยวิปปยุตตปัจจัย นามธรรมเป็นปัจจัยแก่รูปธรรมโดยวิปปยุตตปัจจัย
{๒๒} [๒๑] อัตถิปัจจัย คือ นามขันธ์ ๔ เป็นปัจจัยแก่กันและกันโดยอัตถิปัจจัย มหาภูตรูป ๔ เป็นปัจจัยแก่กันและกันโดยอัตถิปัจจัย ในปฏิสนธิขณะนามรูปเป็นปัจจัยแก่กันและกันโดยอัตถิปัจจัยสภาวธรรมคือจิตและเจตสิกเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยอัตถิปัจจัย มหาภูตรูปเป็นปัจจัยแก่อุปาทายรูปโดยอัตถิปัจจัย
จักขายตนะเป็นปัจจัยแก่จักขุวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยจักขุวิญญาณธาตุนั้นโดยอัตถิปัจจัยโสตายตนะเป็นปัจจัยแก่โสตวิญญาณ ธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยโสตวิญญาณธาตุนั้นโดยอัตถิปัจจัย
จบ มัคคปัจจัย