อาหุเนยยสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๓

๘. ทุติยอาหุเนยยสูตร

ว่าด้วยคุณธรรมของพระสาวกผู้เป็นนาบุญ สูตรที่ ๒

{๑๔๘} [๕๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๘ ประการเป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ธรรม ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้มีศีล ... สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย

(๒) เป็นพหูสูต ... แทงตลอดด้วยดีด้วยปัญญา

(๓) เป็นผู้ปรารภความเพียร คือ เป็นผู้เข้มแข็ง มีความบากบั่นมั่นคงไม่ทอดธุระในกุศลธรรมทั้งหลาย

(๔) เป็นผู้ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร อยู่ในเสนาสนะอันสงัด

(๕) เป็นผู้อดกลั้นความไม่ยินดีและความยินดี ระงับความไม่ยินดีที่เกิดขึ้นแล้วได้

(๖) เป็นผู้อดกลั้นความกลัวต่อภัย ระงับความกลัว ต่อภัยที่เกิดขึ้นแล้วได้

(๗) เป็นผู้ได้ฌาน ๔ ที่ก้าวล่วงกามาพจรจิต เป็นธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบันตามความปรารถนา ได้โดยไม่ยาก โดยไม่ลำบาก(๘) ทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไป ... เข้าถึงอยู่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”

๙. ปฐมปุคคลสูตร

ว่าด้วยอริยบุคคล ๘ ประเภท สูตรที่ ๑

{๑๔๙} [๕๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้ เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๘ ประเภทคือ อะไรบ้าง คือ(๑) พระโสดาบัน

(๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล

(๓) พระสกทาคามี

(๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล

(๕) พระอนาคามี

(๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล

(๗) พระอรหันต์

(๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้ว

ในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบ

ด้วยปัญญาและศีล

เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญซึ่งมี

อุปธิเป็นผล อยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก