อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๓

๑๐. ทุติยปุคคลสูตร

ว่าด้วยอริยบุคคล ๘ ประเภท สูตรที่ ๒

{๑๕๐} [๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้ เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) พระโสดาบัน

(๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล

(๓) พระสกทาคามี

(๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล

(๕) พระอนาคามี

(๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล

(๗) พระอรหันต์

(๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตผล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้ว

ในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบ

ด้วยปัญญาและศีล

เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญซึ่งมี

อุปธิเป็นผลอยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก

จบ โคตมีวรรคที่ ๑

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โคตมีสูตร ๒. โอวาทสูตร

๓. สังขิตตสูตร ๔. ทีฆชาณุสูตร

๕. อุชชยสูตร ๖. ภยสูตร

๗. ปฐมอาหุเนยยสูตร ๘. ทุติยอาหุเนยยสูตร

๙. ปฐมปุคคลสูตร ๑๐. ทุติยปุคคลสูตร

(๗) ๒. ภูมิจาลวรรค

๑. อิจฉาสูตร

ว่าด้วยบุคคล ๘ ประเภท

{๑๕๑} [๖๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือภิกษุในธรรมวินัยนี้ชอบอยู่สงัด แต่ไม่เจริญกัมมัฏฐานให้ติดต่อกันไป ย่อมเกิดความปรารถนาลาภขึ้น เธอจึงหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภอยู่ แต่ลาภไม่เกิดขึ้น เธอย่อมเศร้าโศก ลำบาก รำพัน ตีอกครํ่าครวญ ถึงความหลงเพ้อไปเพราะไม่ได้ลาภนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ไม่ได้ลาภก็เศร้าโศก ร่ำไร และเคลื่อนจากสัทธรรม (๑)