ภยสูตร เล่ม ๒๓

ภิกษุทั้งหลาย

๑. คำว่า ‘ภัย’ เป็นชื่อของกาม

๒. คำว่า ‘ทุกข์’ เป็นชื่อของกาม

๓. คำว่า ‘โรค’ เป็นชื่อของกาม

๔. คำว่า ‘ฝี’ เป็นชื่อของกาม

๕. คำว่า ‘ลูกศร’ เป็นชื่อของกาม

๖. คำว่า ‘เครื่องข้อง’ เป็นชื่อของกาม

๗. คำว่า ‘เปือกตม’ เป็นชื่อของกาม

๘. คำว่า ‘การอยู่ในครรภ์’ เป็นชื่อของกาม

คำว่า ‘ภัย’ นี้เป็นชื่อของกาม เพราะเหตุไร

เพราะสัตว์โลกผู้ยินดีด้วยกามราคะ ถูกฉันทราคะ เกี่ยวพันไว้ ย่อมไม่พ้นจาก ภัยทั้งที่มีในภพนี้ ทั้งที่มีในภพหน้า ฉะนั้น คำว่า ‘ภัย’ นี้ จึงเป็นชื่อของกามคำว่า ‘ทุกข์’ ฯลฯ คำว่า ‘โรค’ ฯลฯ คำว่า ‘ฝี’ ฯลฯ คำว่า ‘ลูกศร’ ฯลฯ คำว่า ‘เครื่องข้อง’ ฯลฯ คำว่า ‘เปือกตม’ ฯลฯ

คำว่า ‘การอยู่ในครรภ์’ เป็นชื่อของกาม เพราะเหตุไร

เพราะสัตว์โลกผู้ยินดีด้วยกามราคะ ถูกฉันทราคะเกี่ยวพันไว้ ย่อมไม่พ้นจาก การอยู่ในครรภ์ทั้งที่มีในภพนี้ ทั้งที่มีในภพหน้า ฉะนั้น คำว่า ‘การอยู่ในครรภ์’ นี้ จึงเป็นชื่อของกามปุถุชนตกต่ำด้วยราคะอันน่ายินดี

ย่อมเข้าถึงความเป็นสัตว์เกิดในครรภ์อีกเพราะกามเหล่าใด

กามเหล่านี้ เรียกว่า ภัย ทุกข์ โรค ฝี

ลูกศร เครื่องข้อง เปือกตม และการอยู่ในครรภ์

แต่เมื่อใด ภิกษุมีความเพียรเผากิเลส ไม่ละสัมปชัญญะ

ภิกษุผู้เช่นนั้นก็ข้ามกามเป็นดุจทางลื่น ที่ข้ามได้ยาก

มองเห็นหมู่สัตว์ผู้เข้าถึงชาติและชรา ดิ้นรนอยู่

ภยสูตรที่ ๖ จบ