พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · สติวรรค
อัปปสาทสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๓ ในสติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ สติวรรค อัปปสาทสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๔๐–๔๔๐
(๔) ไม่ด่าว่าไม่บริภาษภิกษุทั้งหลาย
(๕) ไม่ยุยงภิกษุทั้งหลายให้แตกจากภิกษุทั้งหลาย
(๖) สรรเสริญพระพุทธเจ้า
(๗) สรรเสริญพระธรรม
(๘) สรรเสริญพระสงฆ์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อต้องการ สงฆ์พึงหงายบาตรแก่อุบาสกผู้ประกอบด้วยองค์ ๘ ประการนี้แล”
๘. อัปปสาทปเวทนียสูตร
ว่าด้วยองค์แห่งภิกษุที่ควรเลิกเลื่อมใส
{๑๙๖} [๘๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อต้องการ อุบาสกพึงประกาศความไม่เลื่อมใสแก่ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๘ ประการ ธรรม ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พยายามเพื่อความเสื่อมลาภแก่คฤหัสถ์ทั้งหลาย
(๒) พยายามเพื่อความฉิบหายแก่คฤหัสถ์ทั้งหลาย
(๓) ด่าว่าบริภาษคฤหัสถ์ทั้งหลาย
(๔) ยุยงคฤหัสถ์ทั้งหลายให้แตกจากคฤหัสถ์ทั้งหลาย
(๕) ติเตียนพระพุทธเจ้า
(๖) ติเตียนพระธรรม
(๗) ติเตียนพระสงฆ์
(๘) เห็นภิกษุนั้นในที่อโคจร
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อต้องการ อุบาสกพึงประกาศความไม่เลื่อมใสแก่ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล
- ๑ควํ่าบาตร เป็นชื่อของวินัยกรรมที่ทรงอนุญาตให้สงฆ์ลงโทษอุบาสกอุบาสิกาผู้มีพฤติกรรมมุ่งร้าย ต่อพระรัตนตรัย โดยประกาศให้ภิกษุทั้งหลายทั้งในวัดและส่งข่าวไปยังวัดอื่น ๆ ไม่ให้คบหา สมาคมด้วยการไม่รับบิณฑบาต ไม่รับนิมนต์ ไม่รับไทยธรรมจากเรือนของอุบาสกอุบาสิกาผู้นั้น จนกว่าจะรู้สึกตัว และสงฆ์ประกาศหงายบาตร มิใช่หมายความว่าคว่ำปากบาตรลง (นัย วิ.อ. ๓/ ๓๑๑, องฺ.อฏฺจก.อ. ๒๘๓) หงายบาตร ก็พึงเทียบความหมายโดยนัยตรงกันข้าม
จบ อัปปสาทสูตร