พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · ยมกวรรค
ลัจฉาสูตรที่ ๑ เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๙ ในยมกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ ยมกวรรค ลัจฉาสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๑๖–๔๑๖
อยู่ ลาภเกิดขึ้น เธอไม่มัวเมา ไม่ประมาท ไม่ถึงความประมาทเพราะได้ ลาภนั้น ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ ไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ได้ลาภมาก็ไม่มัวเมา ไม่ประมาท และ ไม่เคลื่อนจากพระสัทธรรม (๘)ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล มีปรากฏอยู่ในโลก”
๘. อลังสูตร
ว่าด้วยผู้สามารถที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลตนและคนอื่น
{๑๗๕} [๗๘] ณ ที่นั้นแล ท่านพระสารีบุตรเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนท่าน ผู้มีอายุทั้งหลาย” ...
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ เป็น ผู้สามารถในการปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลทั้งแก่ตนเองและแก่ผู้อื่น ธรรม ๖ ประการ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้มีความเข้าใจได้เร็วในกุศลธรรมทั้งหลาย
(๒) เป็นผู้ทรงจำธรรมที่ได้ฟังแล้ว
(๓) เป็นผู้พิจารณาเนื้อความแห่งธรรมที่ทรงจำแล้ว
(๔) เป็นผู้รู้ทั่วถึงอรรถรู้ทั่วถึงธรรมแล้วปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม
(๕) เป็นผู้มีวาจางาม กล่าวถ้อยคำไพเราะ ประกอบด้วยวาจาของชาวเมืองอันสละสลวย ไม่มีโทษ ให้รู้เรื่องได้
(๖) เป็นผู้ชี้แจงเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงได้
ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้สามารถในการปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น (๑)
จบ ลัจฉาสูตรที่ ๑