arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เถรวรรค

๑๐. เสขสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในเถรวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เถรวรรค เสขสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๖๒–๑๖๖

หน้า ๑๖๒

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการงาน

(๒) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการพูดคุย

(๓) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการนอน

(๔) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ

(๕) พิจารณาจิตตามที่หลุดพ้นแล้ว

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ”

๑๐. ทุติยเสขสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นไปเพื่อความเสื่อมและไม่เสื่อมของพระเสขะ สูตรที่ ๒

{๙๐} [๙๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะในธรรมวินัยนี้เป็นผู้มีกิจมาก มีกรณียะมาก ไม่ฉลาดในกิจน้อยใหญ่ ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจ ในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๑ ย่อม เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ความสงบใจ หมายถึงกัมมัฏฐานที่ประกอบด้วยสมาธิ หรือสมถกัมมัฏฐาน (องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๓)
หน้า ๑๖๓

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมปล่อยให้วันเวลาล่วง ไปด้วยการงานเล็กน้อย ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๒ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะอยู่คลุกคลีกับพวกคฤหัสถ์ และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการ ที่ ๓ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมเข้าไปในหมู่บ้านใน เวลาเช้าเกิน กลับมาในเวลาสายเกิน ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๔ ย่อม เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่เป็นผู้ได้ตามปรารถนา ไม่เป็นผู้ได้โดยยาก ไม่เป็นผู้ได้โดยลำบากซึ่งกถา ที่เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นที่สบายแก่ธรรมเครื่องโปร่งจิต คือ อัปปิจฉกถา สันตุฏฐิกถา ปวิเวกกถา

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑กถา ในที่นี้หมายถึงเรื่องที่ควรพูด หรือเรื่องที่ควรนำมาสนทนากันในหมู่ภิกษุ มี ๑๐ เรื่อง คือ (๑) อัปปิจฉกถา เรื่องความมักน้อย ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงมักน้อย (๒) สันตุฏฐิกถา เรื่องความสันโดษ ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงยินดีพอใจด้วยปัจจัย ๔ (๓) ปวิเวกกถา เรื่องความสงัด ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงสงัดด้วยความสงัดทั้ง ๓ (๔) อสังสัคคกถา เรื่องความไม่คลุกคลี ถ้อยคำ ชักนำในเชิงว่าอย่าคลุกคลีด้วยความคลุกคลี ๕ อย่าง (๕) วิริยารัมภกถา เรื่องการปรารภความเพียร ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงริเริม <*> ระดมความเพียรทั้งทางกายและจิต (๖) สีลกถา เรื่องศีล ถ้อยคำชักนำให้ตั้งอยู่ในศีล (๗) สมาธิกถา เรื่องสมาธิ ถ้อยคำชักนำให้ทำจิตมั่น (๘) ปัญญากถา เรื่องปัญญา ถ้อยคำชักนำให้เกิดปัญญา (๙) วิมุตติกถา เรื่องวิมุตติ ถ้อยคำชักนำให้ทำใจให้หลุดพ้นจากกิเลส (๑๐) วิมุตติญาณทัสสนกถา เรื่องความรู้ความเห็นในวิมุตติ ถ้อยคำชักนำให้เกิด ความรู้ความเห็นในปัจจเวกขณญาณ ๑๙ อย่าง (นัย องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๓)
  2. ริเริ่ม - ผู้รวบรวม
หน้า ๑๖๔

อสังสัคคกถา วิริยารัมภกถา สีลกถา สมาธิกถา ปัญญากถา วิมุตติกถา วิมุตติญาณทัสสนกถา ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๕ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แลย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้างคือ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะในธรรมวินัยนี้ไม่เป็นผู้มีกิจมาก ไม่ มีกรณียะมาก ฉลาดในกิจน้อยใหญ่ ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบ ความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๑ ย่อม เป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่ปล่อยให้วันเวลาล่วง ไปด้วยการงานเล็กน้อย ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๒ ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่คลุกคลีกับพวก คฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ไม่ละเลยการ ปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็น ธรรมประการที่ ๓ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่เข้าไปในบ้านในเวลาเช้าเกิน ไม่กลับในเวลาสายเกิน ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบ

หน้า ๑๖๕

ความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๔ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมเป็นผู้ได้ตามปรารถนา ได้โดยไม่ยาก ได้โดยไม่ลำบากซึ่งกถาที่เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นที่สบาย แก่ธรรมเครื่องโปร่งจิต คือ อัปปิจฉกถา สันตุฏฐิกถา ปวิเวกกถา อสังสัคคกถา วิริยารัมภกถา สีลกถา สมาธิกถา ปัญญากถา วิมุตติกถา วิมุตติญาณ ทัสสนกถา ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๕ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ผู้เสขะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ”

จบ เถรวรรคที่ ๔

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. รชนียสูตร ๒. วีตราคสูตร

๓. กุหกสูตร ๔. อัสสัทธสูตร

๕. อักขมสูตร ๖. ปฏิสัมภิทาปัตตสูตร

๗. สีลวันตสูตร ๘. เถรสูตร

๙. ปฐมเสขสูตร ๑๐. ทุติยเสขสูตร

หน้า ๑๖๖

(๑๐) ๕. กกุธวรรค

๑. ปฐมสัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา ๕ สูตรที่ ๑

{๙๑} [๙๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไร บ้าง คือ(๑) สัทธาสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศรัทธา

(๒) สีลสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศีล

(๓) สุตสัมปทาความถึงพร้อมด้วยสุตะ

(๔) จาคสัมปทาความถึงพร้อมด้วยจาคะ

(๕) ปัญญาสัมปทาความถึงพร้อมด้วยปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๕ ประการนี้แล”

๒. ทุติยสัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา ๕ สูตรที่ ๒

{๙๒} [๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไร บ้าง คือ(๑) สีลสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศีล

(๒) สมาธิสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยสมาธิ

(๓) ปัญญาสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยปัญญา

(๔) วิมุตติสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติ

(๕) วิมุตติญาณทัสสนสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้แล”

จบ ๑๐. เสขสูตร ที่ ๒