พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เถรวรรค
๑๐. เสขสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในเถรวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เถรวรรค เสขสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๖๒–๑๖๖
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการงาน
(๒) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการพูดคุย
(๓) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการนอน
(๔) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ
(๕) พิจารณาจิตตามที่หลุดพ้นแล้ว
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ”
๑๐. ทุติยเสขสูตร
ว่าด้วยธรรมเป็นไปเพื่อความเสื่อมและไม่เสื่อมของพระเสขะ สูตรที่ ๒
{๙๐} [๙๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะในธรรมวินัยนี้เป็นผู้มีกิจมาก มีกรณียะมาก ไม่ฉลาดในกิจน้อยใหญ่ ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจ ในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๑ ย่อม เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ
- ๑ความสงบใจ หมายถึงกัมมัฏฐานที่ประกอบด้วยสมาธิ หรือสมถกัมมัฏฐาน (องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๓)
อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมปล่อยให้วันเวลาล่วง ไปด้วยการงานเล็กน้อย ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๒ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะอยู่คลุกคลีกับพวกคฤหัสถ์ และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการ ที่ ๓ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมเข้าไปในหมู่บ้านใน เวลาเช้าเกิน กลับมาในเวลาสายเกิน ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๔ ย่อม เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่เป็นผู้ได้ตามปรารถนา ไม่เป็นผู้ได้โดยยาก ไม่เป็นผู้ได้โดยลำบากซึ่งกถา ที่เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นที่สบายแก่ธรรมเครื่องโปร่งจิต คือ อัปปิจฉกถา สันตุฏฐิกถา ปวิเวกกถา
- ๑กถา ในที่นี้หมายถึงเรื่องที่ควรพูด หรือเรื่องที่ควรนำมาสนทนากันในหมู่ภิกษุ มี ๑๐ เรื่อง คือ (๑) อัปปิจฉกถา เรื่องความมักน้อย ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงมักน้อย (๒) สันตุฏฐิกถา เรื่องความสันโดษ ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงยินดีพอใจด้วยปัจจัย ๔ (๓) ปวิเวกกถา เรื่องความสงัด ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงสงัดด้วยความสงัดทั้ง ๓ (๔) อสังสัคคกถา เรื่องความไม่คลุกคลี ถ้อยคำ ชักนำในเชิงว่าอย่าคลุกคลีด้วยความคลุกคลี ๕ อย่าง (๕) วิริยารัมภกถา เรื่องการปรารภความเพียร ถ้อยคำชักนำในเชิงว่าจงริเริม <*> ระดมความเพียรทั้งทางกายและจิต (๖) สีลกถา เรื่องศีล ถ้อยคำชักนำให้ตั้งอยู่ในศีล (๗) สมาธิกถา เรื่องสมาธิ ถ้อยคำชักนำให้ทำจิตมั่น (๘) ปัญญากถา เรื่องปัญญา ถ้อยคำชักนำให้เกิดปัญญา (๙) วิมุตติกถา เรื่องวิมุตติ ถ้อยคำชักนำให้ทำใจให้หลุดพ้นจากกิเลส (๑๐) วิมุตติญาณทัสสนกถา เรื่องความรู้ความเห็นในวิมุตติ ถ้อยคำชักนำให้เกิด ความรู้ความเห็นในปัจจเวกขณญาณ ๑๙ อย่าง (นัย องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๓)
- ริเริ่ม - ผู้รวบรวม
อสังสัคคกถา วิริยารัมภกถา สีลกถา สมาธิกถา ปัญญากถา วิมุตติกถา วิมุตติญาณทัสสนกถา ละเลยการปลีกตัวออก ไม่ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๕ ย่อมเป็นไปเพื่อความ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แลย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้างคือ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะในธรรมวินัยนี้ไม่เป็นผู้มีกิจมาก ไม่ มีกรณียะมาก ฉลาดในกิจน้อยใหญ่ ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบ ความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๑ ย่อม เป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่ปล่อยให้วันเวลาล่วง ไปด้วยการงานเล็กน้อย ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๒ ย่อมเป็นไปเพื่อความ ไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่คลุกคลีกับพวก คฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ไม่ละเลยการ ปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็น ธรรมประการที่ ๓ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่เข้าไปในบ้านในเวลาเช้าเกิน ไม่กลับในเวลาสายเกิน ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบ
ความสงบใจในภายใน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๔ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่ เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ
อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เสขะย่อมเป็นผู้ได้ตามปรารถนา ได้โดยไม่ยาก ได้โดยไม่ลำบากซึ่งกถาที่เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นที่สบาย แก่ธรรมเครื่องโปร่งจิต คือ อัปปิจฉกถา สันตุฏฐิกถา ปวิเวกกถา อสังสัคคกถา วิริยารัมภกถา สีลกถา สมาธิกถา ปัญญากถา วิมุตติกถา วิมุตติญาณ ทัสสนกถา ไม่ละเลยการปลีกตัวออก ประกอบความสงบใจในภายใน ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมประการที่ ๕ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ผู้เสขะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อม แก่ภิกษุผู้เสขะ”
จบ เถรวรรคที่ ๔
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. รชนียสูตร ๒. วีตราคสูตร
๓. กุหกสูตร ๔. อัสสัทธสูตร
๕. อักขมสูตร ๖. ปฏิสัมภิทาปัตตสูตร
๗. สีลวันตสูตร ๘. เถรสูตร
๙. ปฐมเสขสูตร ๑๐. ทุติยเสขสูตร
(๑๐) ๕. กกุธวรรค
๑. ปฐมสัมปทาสูตร
ว่าด้วยสัมปทา ๕ สูตรที่ ๑
{๙๑} [๙๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไร บ้าง คือ(๑) สัทธาสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศรัทธา
(๒) สีลสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศีล
(๓) สุตสัมปทาความถึงพร้อมด้วยสุตะ
(๔) จาคสัมปทาความถึงพร้อมด้วยจาคะ
(๕) ปัญญาสัมปทาความถึงพร้อมด้วยปัญญา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๕ ประการนี้แล”
๒. ทุติยสัมปทาสูตร
ว่าด้วยสัมปทา ๕ สูตรที่ ๒
{๙๒} [๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไร บ้าง คือ(๑) สีลสัมปทาความถึงพร้อมด้วยศีล
(๒) สมาธิสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยสมาธิ
(๓) ปัญญาสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยปัญญา
(๔) วิมุตติสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติ
(๕) วิมุตติญาณทัสสนสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้แล”
จบ ๑๐. เสขสูตร ที่ ๒