arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เถรวรรค

๑. รัชนียสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในเถรวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เถรวรรค รัชนียสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๕๑–๑๕๓

หน้า ๑๕๑

ปัจจุบัน แต่จักเกิดขึ้นในกาลต่อไป ภัยนั้นอันเธอทั้งหลายพึงรู้ไว้เฉพาะ ครั้น รู้แล้วพึงพยายามเพื่อละภัยนั้น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภัยในอนาคต ๕ ประการนี้แลยังไม่เกิดขึ้น ในปัจจุบัน แต่จักเกิดขึ้นในกาลต่อไป ภัยเหล่านั้นอันเธอทั้งหลายพึงรู้ไว้เฉพาะครั้นรู้แล้วพึงพยายามเพื่อละภัยเหล่านั้น”

จบ โยธาชีววรรคที่ ๓

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมเจโตวิมุตติสูตร ๒. ทุติยเจโตวิมุตติสูตร

๓. ปฐมธัมมวิหารีสูตร ๔. ทุติยธัมมวิหารีสูตร

๕. ปฐมโยธาชีวสูตร ๖. ทุติยโยธาชีวสูตร

๗. ปฐมอนาคตภยสูตร ๘. ทุติยอนาคตภยสูตร

๙. ตติยอนาคตภยสูตร ๑๐. จตุตถอนาคตภยสูตร

(๙) ๔.เถรวรรค

๑.รชนียสูตร

ว่าด้วยธรรมของพระเถระที่น่าเคารพและไม่น่าเคารพ

{๘๑} [๘๑] “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

หน้า ๑๕๒

(๑) กำหนัดในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด

(๒) ขัดเคืองในสิ่งอันที่เป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง

(๓) หลงในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความหลง

(๔) โกรธในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความโกรธ

(๕) มัวเมาในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แลย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของ เพื่อนร่วมพรหมจรรย์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุผู้เถระ(๑) ไม่กำหนัดในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด

(๒) ไม่ขัดเคืองในสิ่งอันที่เป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง

(๓) ไม่หลงในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความหลง

(๔) ไม่โกรธในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความโกรธ

(๕) ไม่มัวเมาในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์”

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑กำหนัดในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด หมายถึงมีความติดใจยินดีในอารมณ์ทั้งหลายอัน เป็นปัจจัยแห่งกิเลสคือราคะ แม้ในประการที่เหลือก็พึงเทียบโดยนัยนี้ ( องฺ.ปญฺจก.อ.๔๑)
หน้า ๑๕๓

๒. วีตราคสูตร

ว่าด้วยธรรมของพระเถระที่น่าเคารพและไม่น่าเคารพ

{๘๒} [๘๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของ เพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้ไม่ปราศจากความกำหนัด

(๒) เป็นผู้ไม่ปราศจากความขัดเคือง

(๓) เป็นผู้ไม่ปราศจากความหลง

(๔) เป็นผู้ลบหลู่

(๕) เป็นผู้ตีเสมอ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อม ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของพื่อน ร่วมพรหมจรรย์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็น ที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้ ปราศจากความกำหนัด

(๒) เป็นผู้ปราศจากความขัดเคือง

(๓) เป็นผู้ปราศจากความหลง

(๔) เป็นผู้ไม่ลบหลู่

(๕) เป็นผู้ไม่ตีเสมอ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ นี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์”

จบ ๑. รัชนียสูตร