พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · ติกัณฑกีวรรค
๗. อสัปปุริสทานสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในติกัณฑกีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ ติกัณฑกีวรรค อสัปปุริสทานสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๒๔๔–๒๔๔
๗. อสัปปุริสทานสูตร
ว่าด้วยทานของอสัตบุรุษและของสัตบุรุษ
{๑๔๗} [๑๔๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อสัปปุริสทาน (ทานของอสัตบุรุษ) มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ให้โดยไม่เคารพ (๒) ให้โดยไม่อ่อนน้อม (๓) ไม่ให้ด้วยมือตนเอง (๔) ให้ของที่เป็นเดน
(๕) ไม่เห็นผลที่จะพึงมาถึงให้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อสัปปุริสทานมี ๕ ประการนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัปปุริสทาน (ทานของสัตบุรุษ) มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ให้โดยเคารพ (๒) ให้โดยอ่อนน้อม
(๓) ให้ด้วยมือตนเอง (๔) ให้ของไม่เป็นเดน
(๕) เห็นผลที่จะพึงมาถึงจึงให้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัปปุริสทานมี ๕ ประการนี้แล”
๘. สัปปุริสทานสูตร
ว่าด้วยทานของสัตบุรษ ๕ ประการ
{๑๔๘} [๑๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัปปุริสทานมี ๕ ประการนี้ ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ
(๑) ให้ทานด้วยศรัทธา (๒) ให้ทานโดยเคารพ
(๓) ให้ทานตามกาลอันควร (๔) เป็นผู้มีจิตอนุเคราะห์ให้ทาน (๕) ให้ทานไม่กระทบตนและคนอื่น
จบ ๗. อสัปปุริสทานสูตร