พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · เสฏฐวรรค
อุปปาเทตัพพานุปาเทตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในเสฏฐวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสฏฐวรรค อุปปาเทตัพพานุปาเทตัพพธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๓–๒๘๓
๕. อุปปาเทตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรให้เกิดขึ้นและไม่ควรให้เกิดขึ้น
{๑๘๒} [๑๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรให้เกิดขึ้นและ ธรรมที่ไม่ควรให้เกิดขึ้นแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่าดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรให้เกิดขึ้นเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรให้เกิดขึ้น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรให้เกิดขึ้นเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ .... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรให้เกิดขึ้น”
๖. อาเสวิตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรประพฤติและไม่ควรประพฤติ
{๑๘๓} [๑๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรประพฤติและ ธรรมที่ไม่ควรประพฤติแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง”ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรประพฤติเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรประพฤติ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรประพฤติเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้น จากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรประพฤติ”
จบ อุปปาเทตัพพานุปาเทตัพพธรรมสูตร