arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · เสฏฐวรรค

อนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในเสฏฐวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๙. อนุสสริตัพพสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึก และที่ไม่ควรระลึก

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสฏฐวรรค อนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๔ หน้า ๓๔๑–๓๔๑

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ไม่ควรระลึก แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ฯลฯ

ธรรมที่ไม่ควรระลึก อะไรบ้าง คือ

๑. ปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. มิจฉาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ควรระลึก

ธรรมที่ควรระลึก อะไรบ้าง คือ

๑. เจตนางดเว้นจากปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. สัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ควรระลึก

อนุสสริตัพพสูตรที่ ๙ จบ

จบ อนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตร