พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · เสฏฐวรรค
ภาเวตัพพาภาเวตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในเสฏฐวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสฏฐวรรค ภาเวตัพพาภาเวตัพพธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๔–๒๘๔
๗. ภาเวตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรบำเพ็ญและไม่ควรบำเพ็ญ
{๑๘๔} [๑๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรบำเพ็ญและ ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า"ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรบำเพ็ญ”
๘. พหุลีกาตัพพธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและไม่ควรทำให้มาก
{๑๘๕} [๑๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก”
จบ ภาเวตัพพาภาเวตัพพธรรมสูตร