๒. อรหัตตสูตร เล่ม ๒๒

ฉ ภิกฺขเว ธมฺเม อปฺปหาย อภพฺโพ อรหตฺตํ สจฺฉิกาตุํ. กตเม ฉ? มานํ โอมานํ อติมานํ อธิมานํ ถมฺภํ อตินิปาตํ. อิเม โข ภิกฺขเว ฉ ธมฺเม อปฺปหาย อภพฺโพ อรหตฺตํ สจฺฉิกาตุํ.

ฉ ภิกฺขเว ธมฺเม ปหาย ภพฺโพ อรหตฺตํ สจฺฉิกาตุํ. กตเม ฉ? มานํ โอมานํ อติมานํ อธิมานํ ถมฺภํ อตินิปาตํ. อิเม โข ภิกฺขเว ฉ ธมฺเม ปหาย ภพฺโพ อรหตฺตํ สจฺฉิกาตุนฺติ. ทุติยํ.

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้ ก็ไม่อาจทำให้แจ้ง อรหัตตผลได้ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มานะ (ความถือตัว)

๒. โอมานะ (ความถือตัวว่าด้อยกว่าเขา)

๓. อติมานะ (ความดูหมิ่นเขา)

๔. อธิมานะ (ความเข้าใจผิด)

๕. ถัมภะ (ความหัวดื้อ)

๖. อตินิปาตะ (ความดูหมิ่นตนเองว่าเป็นคนเลว) ภิกษุทั้งหลาย

ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้แลไม่ได้ ก็ไม่อาจทำให้แจ้ง อรหัตตผลได้ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการได้แล้ว จึงอาจทำให้แจ้งอรหัตตผลได้ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มานะ ๒. โอมานะ

๓. อติมานะ ๔. อธิมานะ

๕. ถัมภะ ๖. อตินิปาตะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้แลได้แล้ว จึงอาจทำให้แจ้ง อรหัตตผลได้

อรหัตตสูตรที่ ๒ จบ