พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ · สัฏฐิเปยยาล
๓๑. อตีตสูตรที่ ๕ เล่ม ๑๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๓/๒๘ ในสัฏฐิเปยยาลมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ สัฏฐิเปยยาล อตีตสูตรที่ ๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๒๐๙–๒๑๐
๓๑. พาหิราตีตทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอดีตเป็นทุกข์
{๒๖๙} [๑๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอดีตเป็นทุกข์ เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นอดีตเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๒.พาหิรานาคตทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์
[๑๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์ เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๓. พาหิรปัจจุปปันนทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์
[๒๐๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์ เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๔. พาหิราตีตอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา
{๒๗๐} [๒๐๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา เสียง... กลิ่น... รส ... โผฏฐัพพะ ... ธรรมารมณ์ที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๕. พาหิรานาคตานัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา
[๒๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา เสียง ... กลิ่น ... รส ... โผฏฐัพพะ ... ธรรมารมณ์ที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๖. พาหิรปัจจุปันนานัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา
[๒๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
จบ ๓๑. อตีตสูตรที่ ๕