พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ · สัฏฐิเปยยาล
๒๒. อตีตสูตรที่ ๒ เล่ม ๑๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๒๘ ในสัฏฐิเปยยาลมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ สัฏฐิเปยยาล อตีตสูตรที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๒๐๖–๒๐๗
๒๑. อัชฌัตตปัจจุปันนานิจจสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นปัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง
{๒๖๕} [๑๘๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นปัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง โสตะ ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นปัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๒. อัชฌัตตาตีตชทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอดีตเป็นทุกข์
{๒๖๖} [๑๘๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอดีตเป็นทุกข์ โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอดีตเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๓. อัชฌัตตานาคตทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์
[๑๙๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์ โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอนาคตเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๔. อัชฌัตตปัจจุปปันนทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์
[๑๙๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์ โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นปัจจุบันเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีกดังนี้”
๒๕. อัชฌัตตาตีตอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา
{๒๖๗} [๑๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๖. อัชฌัตตานาคตอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา
[๑๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๗. อัชฌัตตปัจจุปปันนอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา
[๑๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
จบ ๒๒. อตีตสูตรที่ ๒