๕๙. พาหิรายตนสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๘

๕๘. พาหิรายตนอนิจจสูตร

ว่าด้วยอายตนะภายนอกเป็นของไม่เที่ยง

{๒๘๒} [๒๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง เสียงไม่เที่ยง กลิ่นไม่เที่ยงรสไม่เที่ยง โผฏฐัพพะไม่เที่ยง ธรรมารมณ์ไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”

๕๙. พาหิรายตนทุกขสูตร

ว่าด้วยอายตนะภายนอกเป็นทุกข์

{๒๘๓} [๒๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปเป็นทุกข์ เสียงเป็นทุกข์ กลิ่นเป็นทุกข์ รสเป็นทุกข์ โผฏฐัพพะเป็นทุกข์ ธรรมารมณ์เป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ มิได้มีอีก’ ดังนี้”

๖๐. พาหิรายตนอนัตตสูตร

ว่าด้วยอายตนะภายนอกเป็นอนัตตา

{๒๘๔} [๒๒๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปเป็นอนัตตา เสียงเป็นอนัตตา กลิ่นเป็นอนัตตา รสเป็นอนัตตา โผฏฐัพพะเป็นอนัตตา ธรรมารมณ์เป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในรูป ทั้งในเสียง ทั้งในกลิ่น ทั้งในรส ทั้งในโผฏฐัพพะ ทั้งในธรรมารมณ์ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”

จบ สัฏฐิเปยยาลวรรคที่ ๒