๒. วาตสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๘

“ภิกษุทั้งหลาย ลมชนิดต่าง ๆ พัดไปในอากาศ

คือ ลมมาจากทิศตะวันออกพัดไปบ้าง ลมมาจากทิศตะวันตกพัดไปบ้าง ลมมาจากทิศเหนือพัดไปบ้าง ลมมาจากทิศใต้พัดไปบ้าง ลมเจือฝุ่นพัดไปบ้าง ลมไม่เจือฝุ่นพัดไปบ้าง ลมหนาวพัดไปบ้าง ลมร้อนพัดไปบ้าง ลมอ่อน ๆ พัดไปบ้าง ลมแรงพัดไปบ้าง แม้ฉันใดภิกษุทั้งหลาย เวทนาชนิดต่าง ๆ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเกิดขึ้นในกายนี้ คือ สุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง ทุกขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง อทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นบ้างลมหลายชนิด พัดไปในอากาศ คือ

ลมมาจากทิศตะวันออกบ้าง ลมมาจากทิศตะวันตกบ้าง

ลมมาจากทิศเหนือบ้าง ลมมาจากทิศใต้บ้าง

ลมหลายชนิดพัดไป คือ

ลมเจือฝุ่นบ้าง ลมไม่เจือฝุ่นบ้าง

ลมหนาวบ้าง ลมร้อนบ้าง

บางคราวลมแรงบ้าง ลมอ่อน ๆ บ้าง แม้ฉันใด

เวทนาก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเกิดขึ้นในกายนี้ คือ

สุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง ทุกขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง

อทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง

เมื่อใดภิกษุมีความเพียร ไม่ละสัมปชัญญะ

เมื่อนั้นเธอเป็นบัณฑิต กำหนดรู้เวทนาทั้งปวงได้

เธอครั้นกำหนดรู้เวทนาแล้ว

ไม่มีอาสวะในปัจจุบัน ตั้งอยู่ในธรรม จบเวท

ตายไป ย่อมไม่เข้าถึงการบัญญัติ”

ปฐมอากาสสูตรที่ ๒ จบ