พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อินทริยสังยุต · โพธิปักขิยวรรค
สัญโญชนาสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในโพธิปักขิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อินทริยสังยุต โพธิปักขิยวรรค สัญโญชนาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๓๖๓–๓๖๓
๗. โพธิปักขิยวรรค
๑. สัญโญชนสูตร
ว่าด้วยเจริญอินทรีย์ ๕ เพื่อละสังโยชน์
{๑๐๖๓} [๕๓๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์ อินทรีย์ ๕ คืออะไรบ้าง คือ(๑) สัทธินทรีย์ อินทรีย์คือศรัทธา
(๒) วิริยินทรีย์ อินทรีย์คือวิริยะ
(๓) สตินทรีย์ อินทรีย์คือสติ
(๔) สมาธินทรีย์ อินทรีย์คือสมาธิ
(๕) ปัญญินทรีย์ อินทรีย์คือปัญญา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้แลอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์”
๒. อนุสยสูตร
ว่าด้วยเจริญอินทรีย์ ๕ เพื่อถอนอนุสัย
{๑๐๖๔} [๕๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย อินทรีย์ ๕ คืออะไรบ้าง คือ (๑) สัทธินทรีย์ ...(๕) ปัญญินทรีย์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้แลอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย”
จบ สัญโญชนาสูตร