อัทธานสูตร เล่ม ๑๙

{๑๔๐๗} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างไร ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์ คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้อยู่ในป่าก็ดี ... ย่อมสำเหนียกว่าเราจักพิจารณาเห็นปฏินิสสัคคะหายใจเข้า ย่อมสำเหนียกว่าเราจักพิจารณาเห็นปฏินิสสัคคะหายใจออก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์”

๘. อนุสยสมุคฆาตสูตร

ว่าด้วยเจริญอานาปานสติสมาธิเพื่อถอนอนุสัย

{๑๔๐๘} [๙๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย”

๙. อัทธานปริญญาสูตร

ว่าด้วยเจริญอานาปานสติสมาธิเพื่อรู้อัทธานะ

{๑๔๐๙} [๙๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อกำหนดรู้อัทธานะ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อกำหนดรู้อัทธานะ”

๑๐. อาสวักขยสูตร

ว่าด้วยเจริญอานาปานสติสมาธิเพื่อสิ้นอาสวะ

{๑๔๑๐} [๙๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ”

จบ ทุติยวรรคที่ ๒

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อิจฉานังคลสูตร ๒. กังเขยยสูตร

๓. ปฐมอานันทสูตร ๔. ทุติอานันทสูตร

๕. ปฐมภิกขุสูตร ๖. ทุติยภิกขุสูตร

๕. สัญโญชนปหานสูตร ๖. อนุสยสมุคฆาตสูตร

๙. อัทธานปริญญาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร

จบ อานาปานสังยุตที่ ๑๐