พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · โอปัมมสังยุตต์
๑. กูฏาคารสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๒ ในโอปัมมสังยุตต์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค โอปัมมสังยุตต์ กูฏาคารสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๕๔–๓๕๔
๙. โอปัมมสังยุต
๑.กูฏสูตร
ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนกลอนของเรือนยอด
{๖๖๒}[๒๒๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กลอนทั้งหลายของเรือนยอดทั้งหมดไปรวมที่ยอด
ประชุมกันที่ยอด มียอดเป็นที่รวม สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดย่อมรวมกันเข้าที่ยอด
แม้ฉันใด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อกุศลธรรมทั้งหลายก็ฉันนั้นเหมือนกันแล ทั้งหมดล้วนมีอวิชชาเป็นมูล ประชุมกันที่อวิชชา มีอวิชชาเป็นที่รวม อกุศลธรรม
เหล่านั้นทั้งหมดย่อมรวมกันที่อวิชชา เพราะเหตุดังนี้นั้น เธอทั้งหลาย
พึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘พวกเราจักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑)
๒. นขสิขสูตร
ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนฝุ่นติดปลายเล็บ
{๖๖๓}[๒๒๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงช้อนฝุ่นนิดหน่อยไว้ที่ปลายพระนขา แล้วตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน
ระหว่างฝุ่นนิดหน่อยที่ปลายเล็บที่เราช้อนขึ้นนี้กับมหาปฐพีนี้ อย่างไหนจะ
มีมากกว่ากัน”
จบ ๑. กูฏาคารสูตร