พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · ปฐมวรรค
๕. เอฬกสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๔๗–๕๔๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในปฐมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ ปฐมวรรค เอฬกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๐๓–๓๐๔
เปรียบเหมือนแกะขนยาวเข้าไปสู่ดงหนาม มันพึงถูกหนามเกี่ยวติดอยู่ ได้รับทุกข์ ถึงความย่อยยับในที่นั้น ๆ ฉันใด ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำยํ่ายีจิตแล้ว ในเวลาเช้าครองอันตรวาสกแล้ว
ถือบาตรจีวรเข้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้านหรือนิคม เธอย่อมถูกปัจจัยเกี่ยวข้อง
รัดรึงผูกพันไว้ ย่อมได้รับทุกข์ ถึงความย่อยยับในที่นั้น ๆ ฉันนั้น ดูก่อน
ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๔)
๕. มีฬหกสูตร
ว่าด้วยคนติดตามสักการะเหมือนแมลงฉู่ฉี่กินคูถ
{๕๔๗}[๑๖๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถีณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า
{๕๔๘} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายแมลงฉู่ฉี่กินคูถเต็มท้อง และข้างหน้ายังมีคูถกองใหญ่ มันดูหมิ่นแมลงฉู่ฉี่ตัวอื่นว่า ‘เรากินคูถเต็มท้องแล้ว และเรายังมีคูถกองใหญ่อยู่ข้างหน้าอีก’ฉันใดภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำย่ำยีจิตแล้วก็ฉันนั้นในเวลาเช้าครองอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเข้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้านหรือนิคม ฉันจนอิ่มพอแก่ความต้องการแล้ว และยังถูกนิมนต์ฉันในวันรุ่งขึ้นอีกแม้บิณฑบาตของเธอจะเต็มแล้ว เธอไปอารามแล้วอวดอ้างท่ามกลางหมู่ภิกษุว่า‘ผมฉันอิ่มแล้ว ยังถูกนิมนต์ฉันในวันรุ่งขึ้นอีก บิณฑบาตของผมก็เต็มแล้ว ยังจะได้จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภลัชบริขารอีก ส่วนภิกษุ
เหล่าอื่นนี้มีบุญวาสนาน้อย จึงไม่ได้จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และ
คิลานปัจจัยเภสัชบริขาร, เธอถูกลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำย่ำยีจิตแล้ว
ยังดูหมิ่นภิกษุเหล่าอื่นผู้มีศีลเป็นที่รักอีก ข้อนั้นย่อมเป็นไปเพื่อสิ่งไม่เป็น
ประโยชน์ เพื่อความทุกข์แก่โมฆบุรุษนั้นตลอดกาลนาน ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๕)
๖. อสนิสูตร
ว่าด้วยคนติดลาภสักการะเหมือนคนถูกสายฟ้า
{๕๔๙}[๑๖๒]สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า
{๕๕๐} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สายฟ้าที่ฟาดถูกใครเข้าก็เหมือนลาภสักการะและชื่อเสียงตกมาถึงเสขบุคคลผู้ยังไม่บรรลุธรรม
คำว่า ‘สายฟ้า, นี้เป็นชื่อของลาภสักการะและชื่อเสียง ดูก่อนภิกษุ
ทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลาย
พึงศึกษาอย่างนี้แล” (๖)
๗. ทิฏฐิสูตร
ว่าด้วยคนติดลาภสักการะเหมือนลูกแทงด้วยลูกศร
{๕๕๑} [๑๖๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า
{๕๕๒} ดูก่อนภิกษุ
จบ ๕. เอฬกสูตร