พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราหุลสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๘. ตัณหาสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ราหุลสังยุตต์ ทุติยวรรค ตัณหาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๓๙–๒๓๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๙๙–๒๙๙
รูปสญฺเจตนา ฯเปฯ สทฺทสญฺเจตนา... คนฺธสญฺเจตนา... รสสญฺเจตนา... โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา... ธมฺมสญฺเจตนา....
รูปตณฺหา ฯเปฯ สทฺทตณฺหา... คนฺธตณฺหา... รสตณฺหา... โผฏฺฐพฺพตณฺหา... ธมฺมตณฺหา....
ปฐวีธาตุ ฯเปฯ อาโปธาตุ... เตโชธาตุ... วาโยธาตุ... อากาสธาตุ วิญฺญาณธาตุ....
รูปํ เปฯ เวทนา... สญฺญา... สงฺขารา... วิญฺญาณํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ? อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ เอวํ ปสฺสํ ราหุล ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ. ทสมํ.
“รูปตัณหา ฯลฯ สัททตัณหา... คันธตัณหา... รสตัณหา... โผฏฐัพพตัณหา... ธัมมตัณหา” ...
สูตรที่ ๘ จบ
จบ ๘. ตัณหาสูตร