พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราหุลสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๑๐. ขันธสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ราหุลสังยุตต์ ทุติยวรรค ขันธสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๓๙–๒๓๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๙๙–๒๙๙
รูปสญฺเจตนา ฯเปฯ สทฺทสญฺเจตนา... คนฺธสญฺเจตนา... รสสญฺเจตนา... โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา... ธมฺมสญฺเจตนา....
รูปตณฺหา ฯเปฯ สทฺทตณฺหา... คนฺธตณฺหา... รสตณฺหา... โผฏฺฐพฺพตณฺหา... ธมฺมตณฺหา....
ปฐวีธาตุ ฯเปฯ อาโปธาตุ... เตโชธาตุ... วาโยธาตุ... อากาสธาตุ วิญฺญาณธาตุ....
รูปํ เปฯ เวทนา... สญฺญา... สงฺขารา... วิญฺญาณํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ? อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ เอวํ ปสฺสํ ราหุล ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ. ทสมํ.
“ราหุล รูป ฯลฯ เวทนา ... สัญญา ... สังขารทั้งหลาย ... วิญญาณเที่ยงหรือ ไม่เที่ยง”“ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า” ฯลฯ
“ราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ รู้ชัดว่า ฯลฯ ไม่มีกิจอื่นเพื่อความ เป็นอย่างนี้อีกต่อไป”
ขันธสูตรที่ ๑๐ จบ
จบ ๑๐. ขันธสูตร