๖. สมณพราหมณสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๖

๖. ทุติยสมณพราหมณสูตร

ว่าด้วยสมณพราหมณ์กับลาภสักการะ สูตรที่ ๒

{๕๗๔}[๑๗๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตราย

แก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า “ดูก่อนภิกษุ

ทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งย่อมไม่ทราบชัดตามความ

เป็นจริงซึ่งเหตุเกิด ความดับ คุณ โทษ และการสลัดออกแห่งลาภสักการะและชื่อเสียง ... ก็แลท่านผู้มีอายุเหล่านั้นยังทำให้แจ้งซึ่งความเป็นสมณะหรือความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันรู้ยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ไม่ได้

{๕๗๕}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งทราบชัดตามความเป็นจริงซึ่งเหตุเกิด ความดับ คุณ โทษ และการสลัดออกแห่งลาภสักการะและชื่อเสียง ... ย่อมทำให้แจ้งซึ่งความเป็นสมณะและความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ได้” (๖)

๗. ตติยสมณพราหมณสูตร

ว่าด้วยสมณพราหมณ์กับลาภสักการะ สูตรที่ ๓

{๕๗๖}[๑๗๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตราย

แก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า ดูก่อนภิกษุ

ทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งย่อมไม่ทราบชัดตามความ

เป็นจริงซึ่งลาภสักการะและชื่อเสียง เหตุเกิดแห่งลาภสักการะและชื่อเสียง