arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ · สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระเสยยสกะ

อนาปัตติวาร เล่ม ๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๘ ในสิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระเสยยสกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อนาปัตติวาร

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระเสยยสกะ อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑ หน้า ๑๘๒–๑๘๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑ หน้า ๒๗๓–๒๗๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อนาปตฺติ สุปินนฺเตน นโมจนาธิปฺปายสฺส อุมฺมตฺตกสฺส ขิตฺตจิตฺตสฺส เวทนาฏฺฏสฺส อาทิกมฺมิกสฺสาติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

๑. ภิกษุที่มีน้ำอสุจิเคลื่อนเพราะความฝัน

๒. ภิกษุไม่มีความประสงค์จะทำน้ำอสุจิให้เคลื่อน

๓. ภิกษุวิกลจริต

๔. ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน

๕. ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา

๖. ภิกษุต้นบัญญัติ

จบ อนาปัตติวาร