บทสรุป เล่ม ๒

บทสรุป

{๗๘๐} ท่านทั้งหลาย ธรรมคือปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท ข้าพเจ้ายกขึ้นแสดงแล้วแล ข้าพเจ้าขอถามท่านทั้งหลายในธรรมคือปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบทนั้นว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วใน ธรรมคือปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบทนี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความข้อนี้ ไว้ด้วยอาการอย่างนี้

จบ ปาจิตติยกัณฑ์

๖. ปาฏิเทสนียกัณฑ์

ท่านทั้งหลาย ก็ธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทเหล่านี้แลมา สู่อุทเทส

๑. ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๑

ว่าด้วยการรับของเคี้ยวของฉันจากมือภิกษุณีผู้มิใช่ญาติ

เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่ง

{๗๘๑} [๕๕๒] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้น ภิกษุณีรูปหนึ่งเที่ยวไปบิณฑบาตในพระนครสาวัตถี เวลากลับพบภิกษุรูปหนึ่งแล้วได้กล่าวดังนี้ว่า “ข้าแต่พระคุณเจ้า ขอนิมนต์พระคุณเจ้ารับอาหาร” ภิกษุนั้นกล่าวว่า “ดีละ น้องหญิง” แล้วได้รับอาหารไปทั้งหมด ครั้นเวลาใกล้เที่ยงเข้าไป ภิกษุณีนั้นไม่อาจเที่ยวไปบิณฑบาตได้ทัน จึงได้อดอาหาร ต่อมาวันที่ ๒ ... ต่อมาวันที่ ๓ ภิกษุณีนั้นเที่ยวไปบิณฑบาต ในพระนครสาวัตถี เวลากลับพบภิกษุรูปนั้นแล้วได้กล่าวดังนี้ว่า “ข้าแต่พระคุณเจ้า ขอนิมนต์พระคุณเจ้ารับอาหาร” ภิกษุนั้นกล่าวว่า “ดีละ น้องหญิง” แล้วได้รับอาหารไปทั้งหมด ครั้นเวลาใกล้เที่ยงเข้าไป ภิกษุณีนั้นไม่อาจเที่ยวไปบิณฑบาตได้ทัน จึงได้อดอาหาร ครั้นต่อมาวันที่ ๔ ภิกษุณีนั้นเดินตัวสั่นไปตามถนน เศรษฐีคฤหบดีขึ้นรถสวนทางมาได้กล่าว กะภิกษุณีนั้นว่า “นิมนต์ หลีกไปหน่อยแม่เจ้า” ภิกษุณีนั้นเดินหลีก จึง