๔. วัฑฒิสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

๓. ปฐมวัฑฒิสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุเจริญ ๕ ประการ

{๖๓} [๖๓] ‘‘ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้เจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญ๕ ประการ ชื่อว่าย่อมเจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญอย่างประเสริฐ ชื่อว่า เป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐแห่งกายไว้ได้ ธรรมเป็นเหตุให้เจริญ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เจริญด้วยศรัทธา (๒) เจริญด้วยศีล

(๓) เจริญด้วยสุตะ (๔) เจริญด้วยจาคะ

(๕) เจริญด้วยปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้เจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญ ๕ ประการนี้แล ชื่อว่าย่อมเจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญอย่างประเสริฐ ชื่อว่าเป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐแห่งกายไว้ได้”อริยสาวกผู้ใดย่อมเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา ทั้งสองฝ่าย อริยสาวกผู้เช่นนั้นจัดเป็นสัตบุรุษ มีปรีชาเห็นประจักษ์ ชื่อว่าย่อมถือเอาสาระแห่งตนในโลก นี้ไว้ได้ทีเดียว

๔. ทุติยวัฑฒิสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุเจริญ ๕ ประการ

{๖๔} [๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาผู้เจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้ เจริญ ๕ ประการ ชื่อว่าย่อมเจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญอย่างประเสริฐ ชื่อว่าเป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐแห่งกายไว้ได้ ธรรมเป็นเหตุ ให้เจริญ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เจริญด้วยศรัทธา (๒) เจริญด้วยศีล

(๓) เจริญด้วยสุตะ (๔) เจริญด้วยจาคะ

(๕) เจริญด้วยปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาผู้เจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญ ๕ ประการนี้แล ชื่อว่าย่อมเจริญด้วยธรรมเป็นเหตุ ให้เจริญอย่างประเสริฐ ชื่อว่า เป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐแห่งกายไว้ได้”อริยสาวิกาผู้ใดย่อมเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา ทั้งสองฝ่าย อริยสาวิกาผู้เช่นนั้นจัดเป็นผู้มีศีล เป็นอุบาสิกา ชื่อว่าย่อมถือเอาสาระแห่งตนในโลกนี้ไว้ได้ ทีเดียว

๕. สากัจฉสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ควรสนทนา ๕ ประการ

{๖๕} [๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรสนทนาด้วยของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาใน กถาปรารภสีลสัมปทาได้

(๒) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาใน กถาปรารภสมาธิสัมปทาได้

(๓) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภปัญญาสัมปทาได้