พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · ทีฆจาริกวรรค
๔. มัจฉรสูตร เล่ม ๒๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๒๔ (Royal Thai)4/10 in ทีฆจาริกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทีฆจาริกวรรค มัจฉรสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 364–365
(๔) ไม่อยู่คลุกคลีกับพวกคฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลี กับคฤหัสถ์อันไม่สมควร(๕) เมื่อจะจากอาวาสนั้นไป ย่อมไม่มีความห่วงใยจากไป
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการอยู่มีกำหนดพอสมควรมี ๕ ประการ นี้แล”
๔. มัจฉรีสูตร
ว่าด้วยคุณและโทษของการอยู่ประจำที่
{๒๒๔} [๒๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในการอยู่ประจำที่มี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) เป็นผู้ตระหนี่ที่อยู่ (๒) ตระหนี่ตระกูล
(๓) ตระหนี่ลาภ (๔) ตระหนี่วรรณะ
(๕) ตระหนี่ธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในการอยู่ประจำที่มี ๕ ประการนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการอยู่มีกำหนดพอสมควรมี ๕ ประการ นี้ อานิสงส์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) เป็นผู้ไม่ตระหนี่ที่อยู่ (๒) ไม่ตระหนี่ตระกูล
(๓) ไม่ตระหนี่ลาภ (๔) ไม่ตระหนี่วรรณะ
(๕) ไม่ตระหนี่ธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการอยู่มีกำหนดพอสมควรมี ๕ ประการ นี้แล”
๕. ปฐมกุลูปกสูตร
ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๑
{๒๒๕} [๒๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้มีอยู่ในภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ต้องอาบัติเพราะเที่ยวไปโดยไม่บอกลา
(๒) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับหูกับมาตุคาม
(๓) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับตากับมาตุคาม
(๔) เมื่อแสดงธรรมแก่มาตุคามเกินกว่า ๕-๖ คำ ต้องอาบัติ
(๕) มากด้วยความดำริในกามอยู่
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้แลมีอยู่ในภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ”
๖. ทุติยกุลูปกสูตร
ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๒
{๒๒๖} [๒๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้ย่อมมีแก่ภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ คลุกคลีอยู่ในตระกูลเกินเวลา โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เห็นมาตุคามเนือง ๆ
(๒) เมื่อมีการเห็น ก็มีการเกี่ยวข้อง
(๓) เมื่อมีการเกี่ยวข้อง ก็มีการคุ้นเคย
(๔) เมื่อมีการคุ้นเคย ก็ย่อมมีจิตจดจ่อ
- ๑ภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ หมายถึงภิกษุผู้เข้าถึงหรือใกล้ชิดตระกูลโดยได้รับปัจจัย ๔ ประจำ เป็นผู้มีความคุ้นเคยสนิทไปมาหาสู่คนในตระกูลหรือครอบครัวนั้นอยู่เสมอ (นัย วิ.อ. ๒/๔๐)
End of ๔. มัจฉรสูตร