๑๐. สัปปสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา กณฺหสปฺเป กตเม ปญฺจ โกธโน อุปนาหี โฆรวิโส ทุชิโวฺห มิตฺตทุพฺภี อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา กณฺหสปฺเป เอวเมว โข ภิกฺขเว ปญฺจิเม อาทีนวา มาตุคาเม กตเม ปญฺจ โกธโน อุปนาหี โฆรวิโส ทุชิโวฺห มิตฺตทุพฺภี ตตฺริทํ ภิกฺขเว มาตุคามสฺส โฆรวิสตา เยภุยฺเยน ภิกฺขเว มาตุคาโม ติพฺพราโค ตตฺริทํ ภิกฺขเว มาตุคามสฺส ทุชิวฺหตา เยภุยฺเยน ภิกฺขเว มาตุคาโม ปิสุณวาโจ ตตฺริทํ ภิกฺขเว มาตุคามสฺส มิตฺตทุพฺภิตา เยภุยฺเยน ภิกฺขเว มาตุคาโม อติจารินี อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา มาตุคาเมติ ฯ

ทีฆจาริกวคฺโค ตติโย ฯา

ตสฺสุทฺทานํ

เทฺว ทีฆจาริกา วุตฺตา อภินิวาสมจฺฉรํ ๑

ทุเว กุลูปกา โภโค ๒ ภตฺตํ ๓ สปฺปาปเร ทุเวติ ฯ

______________

อาวาสิกวคฺโค จตุตฺโถ

๑ ม. อตินิวาสมจฺฉรี ฯ ยุ. ____มจฺฉเร ฯ ๒ โป. เทฺว กุลูปกํ โภคา ฯ ม. ทุเว

จ กุลูปกา โภคา ฯ ยุ. ทุเว จ ... ฯ ๓ โป. อุสฺสุรภตฺตํ กณฺหสปฺปา อปเร เทฺวติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในงูเห่า ๕ ประการนี้ ๕ ประการเป็นไฉน คือเป็นสัตว์มักโกรธ ๑ มักผูกโกรธ ๑ มีพิษร้าย ๑ มีสองลิ้น ๑ มักประทุษร้ายมิตร ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในงูเห่า ๕ ประการนี้แล ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในมาตุคาม ๕ ประการนี้ฉันนั้นเหมือนกัน ๕ ประการเป็นไฉน คือ เป็นผู้มักโกรธ ๑ มักผูกโกรธ ๑ มีพิษร้าย ๑ มีสองลิ้น ๑ มักประทุษร้ายมิตร ๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในโทษ ๕ ประการนั้นความที่มาตุคามเป็นผู้มีพิษร้าย คือ โดยมากมาตุคามมีราคะจัด ความที่มาตุคามเป็นผู้มีสองลิ้น คือ โดยมากมาตุคามมีวาจาส่อเสียด ความที่มาตุคามเป็นผู้มักประทุษร้ายมิตร คือ โดยมากมาตุคามมักประพฤตินอกใจ ดูกรภิกษุทั้งหลายโทษในมาตุคาม ๕ ประการนี้แล ฯ

จบสูตรที่ ๑๐

จบทีฆจาริกวรรคที่ ๓

__________________

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ทีฆจาริกสูตรที่ ๑ ๒. ทีฆจาริกสูตรที่ ๒

๓. อภินิวาสสูตร ๔. มัจฉรสูตร

๕. กุลุปกสูตรที่ ๑ ๖. กุลุปกสูตรที่ ๒

๗. โภคสูตร ๘. ภัตตสูตร

๙. สัปปสูตรที่ ๑ ๑๐. สัปปสูตรที่ ๒ ฯ