๔. มัจฉรสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา อภินิวาเส. กตเม ปญฺจ? อาวาสมจฺฉรี โหติ, กุลมจฺฉรี โหติ, ลาภมจฺฉรี โหติ, วณฺณมจฺฉรี โหติ, ธมฺมมจฺฉรี โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา อตินิวาเส.

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา สมวตฺถนิวาเส. กตเม ปญฺจ? น อาวาสมจฺฉรี โหติ, น กุลมจฺฉรี โหติ, น ลาภมจฺฉรี โหติ, น วณฺณมจฺฉรี โหติ, น ธมฺมมจฺฉรี โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา สมวตฺถนิวาเสติ. จตุตฺถํ.

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้ตระหนี่อาวาส

๒. เป็นผู้ตระหนี่ตระกูล

๓. เป็นผู้ตระหนี่ลาภ

๔. เป็นผู้ตระหนี่วรรณะ

๕. เป็นผู้ตระหนี่ธรรม

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้ไม่ตระหนี่อาวาส

๒. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ตระกูล

๓. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ลาภ

๔. เป็นผู้ไม่ตระหนี่วรรณะ

๕. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ธรรม

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

มัจฉรีสูตรที่ ๔ จบ