ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร เล่ม ๒๔

ฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไร ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ฯ ลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นกำไร.

จบทุกขุทรยสุขุทรยธรรมสูตรที่ ๑๐

๑๑. ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่มีทุกข์และสุขเป็นวิบาก

[๑๗๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันมีทุกข์เป็นวิบากและธรรมอันมีสุขเป็นวิบากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังจงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันมีทุกข์เป็นวิบากเป็นไฉน การฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมอันมีทุกข์เป็นวิบาก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันมีสุขเป็นวิบากเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมอันมีสุขเป็นวิบาก.

จบทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตรที่ ๑๑

จบสุนทรวรรคที่ ๓

อรรถกถาสุนทรวรรคที่ ๓

สุนทรวรรคที่ ๓ ก็มีเนื้อความง่ายเหมือนกันแล.

จบอรรถกถาสุนทรวรรคที่ ๓

จบจตุตถปัณณาสก์

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้

๑. สาธุอาสาธุสูตร ๒. อริยานริยธรรมสูตร ๓. กุสลากุสลสูตร๔. อัตถานัตถสูตร ๕. ธรรมาธรรมสูตร ๖. สาสวานาสวสูตร๗. สาวัชชานวัชชสูตร ๘. ตปนิยาตปนิยธรรมสูตร ๙. อาจยคามยา-ปจยคามิธรรมสูตร ๑๐. ทุกขุทรยสุขุทรยธรรมสูตร ๑๑. ทุกขวิปากสุข-วิปากธรรมสูตร.

เสฏฐวรรคที่๑ ๔

๑. อริยมรรคานริยมรรคสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นอริยมรรคและไม่ใช่อริยมรรค

[๑๗๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่เป็นอริยมรรคและธรรมที่ไม่ใช่อริยมรรคแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มี-พระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ใช่อริยมรรคเป็นไฉน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การฆ่าสัตว์ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ใช่อริยมรรค ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่เป็นอริยมรรคเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่เป็นอริยมรรค.

จบอริยมรรคานริยมรรคสูตรที่ ๑

๒. กัณหมรรคสุกกมรรคสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นมรรคาดำและมรรคาขาว

[๑๗๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่เป็นมรรคาดำและมรรคาขาวแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่เป็นมรรคดำเป็นไฉน การฆ่า๑. วรรคที่ ๔ ไม่มีอรรถกถาอธิบาย.