ปฏิปทาสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๙

๓. ปฐมปฏิปทาสูตร

ว่าด้วยข้อปฏิบัติผิด ข้อปฏิบัติชอบ

{๖๕} [๒๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงข้อปฏิบัติผิดและข้อปฏิบัติชอบแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๖} ก็ข้อปฏิบัติผิดเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๗} ก็ข้อปฏิบัติชอบเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ... สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติชอบ”

๔. ทุติยปฏิปทาสูตร

ว่าด้วยญายธรรม

{๖๘} [๒๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่สรรเสริญข้อปฏิบัติผิดของคฤหัสถ์หรือบรรพชิต คฤหัสถ์หรือบรรพชิตปฏิบัติผิดแล้วย่อมไม่ยังญายธรรม อันเป็นกุศลให้สำเร็จได้เพราะความปฏิบัติผิดเป็นต้นเหตุ ก็ข้อปฏิบัติผิดเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่สรรเสริญข้อปฏิบัติผิดของคฤหัสถ์หรือบรรพชิต คฤหัสถ์หรือบรรพชิต

ปฏิบัติผิดแล้วย่อมไม่ยังญายธรรมอันเป็นกุศลให้สำเร็จได้เพราะความปฏิบัติผิดเป็นต้นเหตุ

{๖๙} ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเราสรรเสริญข้อปฏิบัติชอบของคฤหัสถ์หรือบรรพชิต คฤหัสถ์หรือบรรพชิตปฏิบัติชอบแล้วย่อมยังญายธรรมอันเป็นกุศลให้สำเร็จได้เพราะความปฏิบัติชอบเป็นต้นเหตุ ก็ข้อปฏิบัติชอบเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราสรรเสริญข้อปฏิบัติชอบของคฤหัสถ์หรือบรรพชิต คฤหัสถ์หรือบรรพชิตปฏิบัติชอบแล้วย่อมยังญายธรรมอันเป็นกุศลให้สำเร็จได้เพราะความปฏิบัติชอบเป็นต้นเหตุ”

๕. ปฐมอสัปปุริสสูตร

ว่าด้วยอสัตบุรุษ สัตบุรุษ

{๗๐} [๒๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอสัตบุรุษและสัตบุรุษแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๗๑} ก็อสัตบุรุษเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นผู้มีมิจฉาทิฏฐิ มีมิจฉาสังกัปปะ มีมิจฉาวาจา มีมิจฉากัมมันตะ มีมิจฉาอาชีวะ มีมิจฉาวายามะ มีมิจฉาสติ มีมิจฉาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่าอสัตบุรุษ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๗๒} ก็สัตบุรุษเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิ มีสัมมาสังกัปปะ มีสัมมาวาจา มีสัมมากัมมันตะ มีสัมมาอาชีวะ มีสัมมาวายามะ มีสัมมาสติ มีสัมมาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่าสัตบุรุษ”