๑๑. สามเณรีสูตร เล่ม ๑๖

และร่างกายของสามเณรนั้นมีไฟติดลุกโชนโชติช่วง นัยว่าสามเณรนั้นส่ง

เสียงร้องครวญครางอยู่...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สามเณรนั้นเคย

เป็นสามเณรชั่วช้าในศาสนาของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า ...” (๑๐)

๑๑. ปาปสามเณรีสูตร

ว่าด้วยปาปสามเณรีเปรต (สามเณรีไฟลุกท่วมตัว)

{๖๖๐}[๒๒๒] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นสามเณรีลอยอยู่กลางอากาศ ผ้าสังฆาฏิ บาตร ประคดเอวและร่างกายของสามเณรีนั้นมีไฟติดทั่วลุกโชนโชติช่วง นัยว่าสามเณรีนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ อาวุโส ผมนั้นได้คิดเช่นนี้ว่า ‘น่าอัศจรรย์จริงหนอน่าประหลาดจริงหนอ ที่มีสัตว์เห็นปานนี้ มียักษ์เห็นปานนี้ มีการได้อัตภาพเห็นปานนี้อยู่”

{๖๖๑} ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สาวกทั้งหลายย่อมเป็นผู้มีจักษุมีญาณอยู่ คือ สาวกที่ได้รู้ได้เห็นสัตว์เช่นนี้หรือที่ทำให้เป็นพยานได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อก่อนเราก็ได้เห็นสามเณรีนั้น แต่เราไม่ได้พยากรณ์ ถ้าเราพยากรณ์สามเณรีนั้น คนอื่นก็จะไม่เชื่อเรา ข้อนั้นก็จะพึงเป็นไปเพื่อไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความทุกข์แก่ผู้ไม่เชื่อเราเหล่านั้นสิ้นกาลนาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สามเณรีนั้นเคยเป็นสามเณรีชั่วช้าในศาสนาของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยวิบากแห่งกรรมนั้นสามเณรีนั้นจึงหมกไหม้อยู่ในนรกหลายปี หลายร้อยปี หลายพันปี หลายแสนปี แล้วได้รับอัตภาพเช่นนี้ ด้วยวิบากที่เหลือแห่งกรรมนั้นแหละ” (๑๐)

จบ ทุติยวรรคที่ ๒

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สสิสกสูตร ๒. คูถขาทสูตร

๓. นิจฉวิตถีสูตร ๔. มังคุลิตถีสูตร

๕. โอกิลินีสูตร ๖. อสิสกสูตร

๗. ปาปภิกขุสูตร ๘. ปาปภิกขุนีสูตร

๙. ปาปสิกขมานาสูตร ๑๐. ปาปสามเณรสูตร

๑๑. ปาปสามเณรีสูตร

จบ ลักขณสังยูต

๙. โอปัมมสังยุต

๑.กูฏสูตร

ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนกลอนของเรือนยอด

{๖๖๒}[๒๒๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กลอนทั้งหลายของเรือนยอดทั้งหมดไปรวมที่ยอด

ประชุมกันที่ยอด มียอดเป็นที่รวม สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดย่อมรวมกันเข้าที่ยอด

แม้ฉันใด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อกุศลธรรมทั้งหลายก็ฉันนั้นเหมือนกันแล ทั้งหมดล้วนมีอวิชชาเป็นมูล ประชุมกันที่อวิชชา มีอวิชชาเป็นที่รวม อกุศลธรรม

เหล่านั้นทั้งหมดย่อมรวมกันที่อวิชชา เพราะเหตุดังนี้นั้น เธอทั้งหลาย

พึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘พวกเราจักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑)

๒. นขสิขสูตร

ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนฝุ่นติดปลายเล็บ

{๖๖๓}[๒๒๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงช้อนฝุ่นนิดหน่อยไว้ที่ปลายพระนขา แล้วตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน

ระหว่างฝุ่นนิดหน่อยที่ปลายเล็บที่เราช้อนขึ้นนี้กับมหาปฐพีนี้ อย่างไหนจะ

มีมากกว่ากัน”