๑๑. สามเณรีสูตร เล่ม ๑๖

อิธาหํ อาวุโส คิชฺฌกูฏา ปพฺพตา โอโรหนฺโต อทฺทสํ สามเณรึ เวหาสํ คจฺฉนฺตึ. ตสฺสา สงฺฆาฏิปิ อาทิตฺตา สมฺปชฺชลิตา สญฺโชติภูตา, ปตฺโตปิ อาทิตฺโต สมฺปชฺชลิโต สญฺโชติภูโต, กายพนฺธนมฺปิ อาทิตฺตํ สมฺปชฺชลิตํ สญฺโชติภูตํ, กาโยปิ อาทิตฺโต สมฺปชฺชลิโต สญฺโชติภูโต. สา สุทํ อฏฺฏสฺสรํ กโรติ. ตสฺส มยฺหํ อาวุโส เอตทโหสิ “อจฺฉริยํ วต โภ, อพฺภุตํ วต โภ, เอวรูโปปิ นาม สตฺโต ภวิสฺสติ, เอวรูโปปิ นาม ยกฺโข ภวิสฺสติ, เอวรูโปปิ นาม อตฺตภาวปฏิลาโภ ภวิสฺสตี”ติ.

อถ โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ “จกฺขุภูตา วต ภิกฺขเว สาวกา วิหรนฺติ, ญาณภูตา วต ภิกฺขเว สาวกา วิหรนฺติ, ยตฺร หิ นาม สาวโก เอวรูปํ ญสฺสติ วา ทกฺขติ วา สกฺขึ วา กริสฺสติ. ปุพฺเพว เม สา ภิกฺขเว สามเณรี ทิฏฺฐา อโหสิ. อปิจาหํ น พฺยากาสึ, อหญฺเจตํ พฺยากเรยฺยํ, ปเรปิ จ เม น สทฺทเหยฺยุํ. เย เม น สทฺทเหยฺยุํ, เตสํ ตํ อสฺส ทีฆรตฺตํ อหิตาย ทุกฺขาย. เอสา ภิกฺขเว สามเณรี กสฺสปสฺส สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ปาวจเน ปาปสามเณรี อโหสิ. สา ตสฺส กมฺมสฺส วิปาเกน พหูนิ วสฺสานิ พหูนิ วสฺสสตานิ พหูนิ วสฺสสหสฺสานิ พหูนิ วสฺสสตสหสฺสานิ นิรเย ปจฺจิตฺถ,๒๑๐ ตสฺเสว กมฺมสฺส วิปากาวเสเสน เอวรูปํ อตฺตภาวปฏิลาภํ ปฏิสํเวทยตีติ. เอกาทสมํ. ทุติโย วคฺโค. ตสฺสุทฺทานํ

กูเป นิมุคฺโค หิ โส ปารทาริโก

คูถขาทิ อหุ ทุฏฺฐพฺราหฺมโณ

นิจฺฉวิตฺถี อติจารินี อหุ

มงฺคุฬิตฺถี อหุ อิกฺขณิตฺถิกา

โอกิลินี สปตึ กโรติ

สีสจฺฉินฺโน อหุ โจรฆาตโก.

ภิกฺขุ ภิกฺขุนี สิกฺขมานา.

สามเณโร อถ สามเณริกา

กสฺสปสฺส วินยสฺมึ ปพฺพชฺชํ

ปาปกมฺมํ อกรึสุ ตาวเทติ.

ลกฺขณสํยุตฺตํ สมตฺตํ.

“ท่าน เมื่อกระผมลงมาจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นสามเณรีเปรตลอย ขึ้นสู่กลางอากาศ สังฆาฏิ บาตร ประคตเอว และร่างกายของมัน ถูกไฟติดลุกโชนจน มันร้องครวญคราง กระผมมีความรู้สึกว่า ‘น่าอัศจรรย์จริง ไม่เคยปรากฏ ที่มีสัตว์ เช่นนี้ มียักษ์เช่นนี้ มีการได้อัตภาพเช่นนี้อยู่’ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคได้รับสั่ง เรียกภิกษุทั้งหลายมาตรัสว่า ‘ภิกษุทั้งหลาย สาวกทั้งหลายที่มีจักษุมีญาณก็ยัง มีอยู่ เพราะสาวกที่รู้ที่เห็นนี้เป็นพยานได้ เมื่อก่อนเราก็เห็นสามเณรีเปรตนั้น แต่ไม่ พยากรณ์ เพราะการพยากรณ์นั้น จะไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล ซ้ำจะเป็นทุกข์ยาวนาน แก่ผู้ที่ไม่เชื่อเราภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นสามเณรีชั่วในพระศาสนาของพระกัสสปสัมมา สัมพุทธเจ้า เพราะผลกรรมนั้น สามเณรีนั้นจึงตกนรกหมกไหม้อยู่หลายปี หลาย ร้อยปี หลายพันปี หลายแสนปีแล้ว ได้รับอัตภาพเช่นนี้ เพราะเศษกรรมนั้น ที่ยังเหลือ”

ปาปสามเณรีสูตรที่ ๑๑ จบ

ทุติยวรรค จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สสีสกสูตร ๒. คูถขาทสูตร

๓. นิจฉวิตถีสูตร ๔. มังคุลิตถีสูตร

๕. โอกิลินีสูตร ๖. อสีสกสูตร

๗. ปาปภิกขุสูตร ๘. ปาปภิกขุนีสูตร

๙. ปาปสิกขมานาสูตร ๑๐. ปาปสามเณรสูตร

๑๑. ปาปสามเณรีสูตร

ลักขณสังยุต จบบริบูรณ์