พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · จตุตถวรรค
๔. ธรรมสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๘๕ (Royal Thai)4/8 in จตุตถวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ จตุตถวรรค ธรรมสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 16, pp. 320–320
๓. กุศลธัมมสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุให้กุศลธรรมขาดสูญ
{๕๘๔}[๑๘๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุศลธรรมของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียง
ครอบงำย่ำยีจิตถึงความขาดสูญแล้ว ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ
อย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๓)
๔. สุกกธมมสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุให้สุกกธรรมขาดสูญ
{๕๘๕}[๑๘๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สุกกธรรม ของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียง
ครอบงำย่ำยีจิตถึงความขาดสูญแล้ว ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ
อย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๔)
๕. อจิรปักกันตสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเกิดแก่พระเทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง
{๕๘๖}[๑๘๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์ เมื่อพระเทวทัตหลีกไปแล้วไม่นาน ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงปรารภพระเทวทัตตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียงเกิดขึ้นแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม
- ๑สุกกธรรม ธรรมฝ่ายขาว ในที่นี้เป็นปริยายเทศนาที่หมายถึงกุศลมูลนั้น (สํ.นิ.อ.๒๓๔)
End of ๔. ธรรมสูตร ที่ ๒