๑. มารสูตร เล่ม ๑๗

อายาจนวรรคที่ ๓๑

๑. มารสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในขันธมาร

[๓๘๙] กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาคโปรดประทานพระวโรกาสทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์ฟังแล้ว จะพึงเป็นผู้ผู้เดียว หลีกออกจากหมู่ ไม่ประมาท มีความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยวอยู่เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมารเธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ดูก่อนราธะ ก็อะไรเล่าเป็นมาร ? ดูก่อนราธะ รูปเป็นมารเธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในรูปนั้นเสีย เวทนาเป็นมาร... สัญญาเป็นมาร... สังขารเป็นมาร... วิญญาณเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัดความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในวิญญาณนั้นเสีย ดูก่อนราธะสิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในสิ่งนั้นเสีย.

จบ มารสูตร

๑. อรรถกถาแก้ไขไว้ท้ายวรรคนี้

๒. มารธรรมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในมารธรรม

[๓๙๐] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมารธรรม เธอพึงละความพอใจความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในสิ่งนั้นเสีย.

จบ มารธรรมสูตร

๓. อนิจจสูตร

[๓๙๑] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจัง ฯลฯ.

จบ อนิจจสูตร

๔. อนิจจธรรมสูตร

[๓๙๒] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจธรรม ฯลฯ.

จบ อนิจจธรรมสูตร

๕. ทุกขสูตร

[๓๙๓] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกข์ ฯลฯ.

จบ ทุกขสูตร

๖. ทุกขธรรมสูตร

[๓๙๔] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกขธรรม ฯลฯ.

จบ ทุกขธรรมสูตร