พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อายาจนวรรค
๕. ทุกขสูตร เล่ม ๑๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๙๓ (Royal Thai)5/12 in อายาจนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อายาจนวรรค ทุกขสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 272–272
๔. อนิจจธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจสิ่งที่ไม่เที่ยงเป็นธรรมดา
{๓๙๒} [๑๘๕] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๕. ทุกขสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นทุกข์
{๓๙๓} [๑๘๖] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกข์ ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๖. ทุกขธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นทุกข์เป็นธรรมดา
{๓๙๔} [๑๘๗] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกขธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๗. อนัตตาสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นอนัตตา
{๓๙๕} [๑๘๘] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตา ... เธอพึงละความพอใจ ...ในสิ่งนั้นเสีย”
๘. อนัตตธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นอนัตตาเป็นธรรมดา
{๓๙๖} [๑๘๙] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
End of ๕. ทุกขสูตร