พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อายาจนวรรค
๙. ขยธัมมสูตร เล่ม ๑๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๙๗ (Royal Thai)9/12 in อายาจนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อายาจนวรรค ขยธัมมสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 273–273
๙. ขยธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา
{๓๙๗} [๑๙๐] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นขยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๑๐. วยธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา
{๓๙๘} [๑๙๑] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นวยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๑๑. สมุทยธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
{๓๙๙} [๑๙๒] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นสมุทยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”
๑๒. นิโรธธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งมีความดับไปเป็นธรรมดา
{๔๐๐} [๑๙๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ พอที่
End of ๙. ขยธัมมสูตร