พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ · เสขิยกัณฑ์
บทสรุป เล่ม ๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๐๒ (Royal Thai)3/3 in เสขิยกัณฑ์4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ เสขิยกัณฑ์ บทสรุป (Royal Thai Volume 3 · Mahachula Volume 3 · Mahamakut Volume 5 · Chaloem Phrakiat Volume 3)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 3, pp. 398–399
อนาปัตติวาร
{๕๐๑}ภิกษุณีผู้ไม่จงใจ ๑ ภิกษุณีผู้ไม่มีสติ ๑ ภิกษุณีผู้ไม่รู้ตัว ๑ ภิกษุณี ผู้อาพาธ ๑ อุจจาระ ปัสสาวะ หรือเขฬะที่ภิกษุณีถ่ายไว้บนบกไหลลง สู่นํ้า ๑ ภิกษุณีถ่ายเมื่อมีอันตราย ๑ ภิกษุณีผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุณีผู้มี จิตฟุ้งซ่าน ๑ภิกษุณีผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา ๑ ภิกษุณีผู้เป็น ต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุณีเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล
จบ สิกขาบทที่ ๑๕
จบ ปาทุกวรรคที่ ๗
บทสรุป
{๕๐๒}แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคือเสขิยะทั้งหลาย ข้าพเจ้ายกขึ้นแสดงแล้วแล ข้าพเจ้าขอถามแม่เจ้าทั้งหลายในธรรมคือเสขิยะเหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลาย เป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็น ผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้ บริสุทธิ์แล้วหรือ”แม่เจ้าทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วในธรรมคือเสขิยะเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้
จบ เสขิยกัณฑ์
๗. อธิกรณสมถะ
{๕๐๓}อนึ่ง แม่เจ้าทั้งหลาย ก็ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ เหล่า นี้แลมาสู่อุทเทส คือ
[๑๒๔๒] เพื่อระงับอธิกรณ์ที่เกิดแล้วและเกิดแล้ว พึงให้สัมมุขาวินัย ระเบียบอันพึงทำในที่พร้อมหน้า ๑ พึงให้สติวินัยระเบียบที่ยกสติขึ้น เป็นหลัก ๑ พึงให้อมูฬหวินัย ระเบียบที่ให้แก่ภิกษุณีผู้หายเป็นบ้าแล้ว ๑ ปฏิญญาตกรณะ ทำตามสารภาพ ๑ เยภุยยสิกา วินิจฉัยอาศัยความเห็น ข้างมาก ๑ ตัสสปาปิยัสสิกา กิริยาที่ลงโทษแก่ผู้ผิด ๑ ติณวัตถารกะ ระเบียบดังกลบไว้ด้วยหญ้า ๑
บทสรุป
แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ ข้าพเจ้ายกขึ้น แสดงแล้วแลข้าพเจ้าขอถามแม่เจ้าทั้งหลายในธรรมคืออธิกรณสมถะ เหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” แม่เจ้าทั้งหลายบริสุทธิ์ แล้วในธรรมคืออธิกรณสมถะเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความ ข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้
จบ อธิกรณสมถะ
End of บทสรุป