พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ · อธิกรณสมถกัณฑ์
อธิกรณสมถกัณฑ์ที่สุด เล่ม ๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๐๓ (Royal Thai)1/2 in อธิกรณสมถกัณฑ์4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ อธิกรณสมถกัณฑ์ อธิกรณสมถกัณฑ์ที่สุด (Royal Thai Volume 3 · Mahachula Volume 3 · Mahamakut Volume 5 · Chaloem Phrakiat Volume 3)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 3, pp. 399–399
๗. อธิกรณสมถะ
{๕๐๓}อนึ่ง แม่เจ้าทั้งหลาย ก็ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ เหล่า นี้แลมาสู่อุทเทส คือ
[๑๒๔๒] เพื่อระงับอธิกรณ์ที่เกิดแล้วและเกิดแล้ว พึงให้สัมมุขาวินัย ระเบียบอันพึงทำในที่พร้อมหน้า ๑ พึงให้สติวินัยระเบียบที่ยกสติขึ้น เป็นหลัก ๑ พึงให้อมูฬหวินัย ระเบียบที่ให้แก่ภิกษุณีผู้หายเป็นบ้าแล้ว ๑ ปฏิญญาตกรณะ ทำตามสารภาพ ๑ เยภุยยสิกา วินิจฉัยอาศัยความเห็น ข้างมาก ๑ ตัสสปาปิยัสสิกา กิริยาที่ลงโทษแก่ผู้ผิด ๑ ติณวัตถารกะ ระเบียบดังกลบไว้ด้วยหญ้า ๑
บทสรุป
แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ ข้าพเจ้ายกขึ้น แสดงแล้วแลข้าพเจ้าขอถามแม่เจ้าทั้งหลายในธรรมคืออธิกรณสมถะ เหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” แม่เจ้าทั้งหลายบริสุทธิ์ แล้วในธรรมคืออธิกรณสมถะเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความ ข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้
จบ อธิกรณสมถะ
End of อธิกรณสมถกัณฑ์ที่สุด